— 119 — 



Een der paarden kon om 5 uur met zijn ruiter niet meer voort; het moest 

 onbereden worden voortgetrokken. 



Des avonds om 7 uur kwamen wij te Laij Woelan. 



Mijne schoenen was ik kwijt en aan de rivier Lamanaba had ik te danken, 

 dat ik geen drooge kleêren had. 



Van Karita tot één uur voorbij Laij Woelan, zijnde een afstand van 7 

 uur rijden, is de reis in de oostmouson moeijelijk, doch in den regentijd ver- 

 schrikkelijk, vooral ook doordien men bij het rijden en loopen over zeer smalle 

 en glibberige paden langs steile wanden bij den minsten misstap het naar de 

 laagte storten voor oogen heeft. 



24 November. — Gisteren ochtend om 9 ure van Laij Woelan gaande, 

 kregen wij tegen 11 ure verschrikkelijk weer. 



Wij waren in het midden van 't gebergte. Zwaar onweer, ratelende don- 

 derslagen, weerlicht en aanhoudende slagregen maakten onzen toestand niet be- 

 nijdenswaardig. 



Wij stapten langzaam voort tot aan de rivier Lokoe Rimandi, welke echter 

 door sterke ban dj ir niet was over te steeken. 



Een der Soembanezen wist, dat daar in de buurt een klein huisje moest zijn. 

 Wij gingen dus terug en vonden na + 1 uur zoeken een hokje. 



Het was 4 uur des middags. 



Hier werd des avonds een zakje rijst gekookt, dat de vorstin van Karita 

 als vriendschapsbewijs voor mijne vrouw had meê gegeven. Wij waren voor 

 dien nacht onder dak. 



Voor het geval het tooneel van den vorigen dag zich mogt herhalen en 

 daarmede het invallen der westmouson, dan zouden de nog te passeren rivieren 

 niet overgestoken kunnen worden en een terugkeeren naar Kambéra in den 

 eersten tijd, zoo niet onmogelijk, althans hoogst gevaarlijk zijn. 



Ik besloot dus tot een geforceerden marsch. 



Met kleeren aan, welke de laatste 48 uren niet droog waren geweest, ver- 

 volgden wij heden ochtend met het aanbreken van den dag onze reis en kwamen 

 heden avond over half 7 ure te Kabaniroe aan. 



Drie malen de paarden een weinig doende eten en rusten, waarvoor ± 2 uren 

 zijn gebezigd, hebben wij den laatsten dag 11 uren te paard gezeten, wat, op 

 Soeinba althans, wel een geforceerde marsch mag heeten. 



Wij hadden sedert den vorigen avond niets gegeten en ik kwam blootvoets 

 te Kabaniroe terug. 



EENIGE BESCHOUWINGEN. 



Het doen eener reis door het binnenland van Soemba, waar nog nimmer 

 een Europeaan was gezien en waarvan bij ons nog niets was bekend , was 

 mij zóó zwart geschilderd èn door enkele Soembanezen èn door den Arabier Sjarif 



