EENE MAAND 



IN DE 



BINNENLANDEN VAN TIMOR 



DOOR 



J. S. G. GRAMBERG. 



I. 

 DE ZENDING. 



Reeds meer dan zes jaren had de twist tusschen de rijken van Sonnebait 

 en Amfoeang de bergstreken van Zuid- Westelijk Timor niet alleen in een staat 

 van onrust en spanning, maar zelfs in dien eigenaardigen, om zoo te zeggen 

 stilzwijgenden oorlogstoestand gehouden, welke onbeschaafde volksstammen dik- 

 werf gewoon zijn als een status belli aan te nemen. 



De paden waren wat men noemt gesloten; akkerbouw en jagt konden geen 

 plaats hebben; het inzamelen van was en honig was eene onmogelijke zaak en 

 de kampongs hadden zich zoo goed mogelijk tegen een onverhoedschen aanval 

 versterkt. 



Deze ongelukkige staat van zaken drukte en verarmde niet alleen de bevol- 

 king der beide strijdvoerende rijken, doch werkte ook zeer nadeelig terug op 

 den handel; want juist die streken leverden onder anderen de meeste en beste 

 soort van pinang-noten. 



Daarvan voorzagen zij den gansenen Solor-archipel, Larentoeka, Ende, Socm- 

 bah en zelfs de markt te Koepang. Ook de aanvoer van was had sedert lang 

 grootendeels opgehouden, zoodat de handel ontegenzeggelijk daardoor zware ver- 

 liezen moest lijden. 



Natuurlijk was het, dat de handelsstand zich meermalen over dezen voor haar 

 zoo ongunstigen staat van zaken beklaagde. 



Deze had toch reeds in de laatste jaren gevoelige slagen geleden. Eerstens 

 door het niet meer ter reede van Koepang komen van de talrijke walvisch- 

 vaarders, die vroeger op Timor water en ververschingen kwamen halen en vrij 

 wat levendigheid aanbragten. 



L)e vvalvisschen toch waren naar meer Noordelijke zeestreken verhuisd, ZOO 



11 



