V 



— 162 — 



dat het aandoen van Koepang door de visschers als geheel uit den weg ver- 

 meden werd. Ook de belangrijke daling in prijs van het vroeger in China zoo 

 gewilde sandelhout deed sedert lang haar nadeeligen invloed gevoelen, terwijl 

 eindelijk de kleinhandel veel had geleden door de intrekking van de verschil- 

 lende garnizoenen te Larentoeka, Atapoepoe en Koepang. 



Hoezeer het Nederlandsch bestuur ter hoofdplaats Koepang dien staat van 

 zaken betreurde en gaarne pogingen tot verbetering te dien opzigte zou heb- 

 ben aangewend, kon dit echter niet gevoegelijk geschieden, aangezien den vor- 

 sten van Amfoeang en Sonnebait even als aan de overige hoofden des eilands 

 het zelfbestuur grootendeels was overgelaten. 



Eene geheel andere zaak werd het toen de twistende hoofden den strijd 

 eindelijk zelf moede werden. Zij haakten naar vrede, maar konden er niet 

 toe komen. 



Partijen, met hare wezenlijke of vermeende regten, gaven elkander niets toe 

 en telkens was er een nieuw struikelblok, waarover men viel bij de eerste 

 stappen tot verzoening.' 

 °? u Toen werd besloten de hulp van //Mai-Bapa-Kompani" (het Nederlandsch- 



Indisch Gouvernement) in te roepen; want zonder hare bemiddeling zag men 

 geen einde aan de zaak. 



Aan die roepstem meende het bestuur te Koepang gehoor te moeten 

 geven. 



Niet alleen gebood dit de menschélijkheid, maar ook was het in het belang 

 des handels, terwijl bemiddelende tusschenkomst op verzoek van partijen eene 

 * ^ geheel andere zaak was dan eene eigendunkelijke inmenging. 



V- \) Mij werd alzoo door den Resident van Timor de vereerende last opgedrageu 



t ! c\ de leiding dezer aangelegenheid op mij te nemen. Ik zou namens het Gouver- 



nement als bemiddelaar optreden en zoo mogelijk verzoening en vrede brengen 

 ■ U I in die zoo lang door oorlog geteisterde streken. 

 ^ Dat die opdragt wij welkom was, laat zich begrijpen. Niet alleen ging het 



V mij als elk ander aktief ambtenaar, die gaarne zijn ijver toont , doch ook zou ik 

 kennis maken met een voor mij om zoo te zeggen vreemd volk met. al zijne 

 eigenaardige zeden en gewoonten en zou ik daarbij tevens gelegenheid vinden 

 iets van den bodem en diens productive krachten te zien. 



Voor deze expeditie werden mij als medehelpers toegevoegd de heeren E. 

 F. Kleian, civiel gezaghebber van Beloe (midden-Timor) en F. M. Hujpjpe, post- j 

 houder te Pariti, welke wegens hun langdurig verblijf op Timor geacht konden 

 worden eenige kennis der inlandsche toestanden te bezitten, terwijl radja Topito 

 als tolk voor de Timorsche taal zou optreden. 



Ons gevolg zou overigens bestaan in eenige Rottinesche en Savoenesche 

 ruiters, welke als kolonisten in het naburig district Babauw woonden en daar j 

 bekend slaan onder den naam van Mardijkers of vrijburgers. 



■ < 



