— . 172 — 



vroegte van den volgenden morgen harddraverij werd gehouden door de vol- 

 gelingen van den radja van Rotti. 



Wegens den stand der zee konden wij eerst ten twaalf ure des middags 

 vertrekken. Eerst volgden wij het strand, daarna kozen wij de boschrijke heu- 

 velen, waardoor wij achter tandjong Koeroes konden heen trekken. Bijna aan 

 het eind van deze korte bergrid had er een klein incident plaats, dat noodlottig 

 voor schrijver dezes had kunnen afloopen. 



Nog enkele zware boomen omzoomden het pad en eene loodregte steilte 

 van omstreeks 400 voet zou zich aan ons voordoen. 



Daarlangs voerde onze weg, naauwelijks twee voet breed, zoodat een paard 

 er kan loopen, doch meer niet. 



Aan de zware dorens van den laatsten boom bleef de zak van mijne jas 

 haken; door den gang van het paard en de ligte stof van mijn kleedingstuk 

 scheurde de zak gelukkig uit, en mijn rozinant behield zijn gewonen tred; ware 

 dit niet geschied, dan had natuurlijk het paard een zijsprong moeten doen en 

 was dan ongetwijfeld met zijn ruiter in de diepte gestort. 



Naar mijn zakboekje, dat bij die gelegenheid op den grond viel en geen duim 

 van den afgrond bleef liggen, durfde ik niet omzien, want het rotsige strand, 

 waartegen de zee beukte, lag beneden mij. Ik sloot de oogen, gaf mijn paard 

 den vrijen teugel en na een twintigtal passen was ik voorbij de plaats, waar- 

 langs bekwamer ruiters dan ik ook geen tweemaal voor hun genoegen zullen 

 willen langs trekken. 



De Heer Huppe echter, die de gevaarlijke open plek nog niet had bereikt, 

 vond gelegenheid van het paard te stijgen en , behoedzaam den arm uitstekende, 

 haalde hij het boekje gelukkig van zijne gevaarlijke ligplaats. 



Weldra daalden wij af naar het strand. 



Wij hadden tandjong Koeroes achter den rug en bevonden ons in de baai 

 van Noi Mina. 



Deze is iets minder wijd in omvang dan die van Barati. Ik meen dit ech- 

 ter in beperkten zin. Neemt men voor de baai den afstand van tandjong Koe- 

 roes tot tandjong Mas, dan zou de baai van Noi Mina zelfs grooter zijn dan die 

 van Barati. Neemt men daarentegen voor de baai van Noi Mina slechts een 

 derde deel van de hierboven opgegeven afstand, zoo als ik de baai heb gezien, 

 doch zoo als zij niet op de kaarten te herkennen is, dan blijft mijn eerste op- 

 gaaf van kracht. Deze uitweiding acht ik noodig om verwarring voor te ko- 

 men bij hetgeen hier volgen zal omtrent de Noi Mina rivier. 



De baai van Noi Mina wordt omsloten door loodregte heuvelwouden. 

 De voorliggende gesteenten, die bij laag water bloot vallen, bestaan uit con- 

 glomeraat (Jura), terwijl de lagen, die de genoemde steile wanden vormen, bijna 

 krijtwit en zacht op het gevoel zijn. 



