.— 173 — 



Ik vermeen die lagen voor pijpaarde te moeten houden. 



Op omstreeks het derde gedeelte van den omtrek der baai valt de Noi Mina 

 rivier in zee. Hoewel dit riviertje tot de weinigen behoort, welke in den oosfc- 

 moesson niet uitdroogt, is toch de Noi Mina zoo klein, dat men over steenen 

 springende de monding passeert. Nu staat de uitwatering van dit riviertje op 

 de kaarten aangegeven als tusschen tandjong Mas en tandjong Gemok en wel 

 iets digter bij de laatst dan bij de eerstgenoemde kaap. 



Ook komt de Noi Mina voor als een der grootste rivieren van Ti mor. Dit 

 is eene dubbele misstelling. 



Het riviertje, valt op ruim een half uur afstands van tandjong Koeroes in 

 zee. De stroom, die op de bestaande kaarten als Noi Mina voorkomt, is de breede 

 steenachtige bedding der rivier Taïn, welke in den oost-moesson droog ligt, doch 

 in den regentijd eene groote watermassa naar zee zendt. 



Ook de rivier Naus, wier breede doch drooge bedding wij overtrokken even 

 vóór Soleo te bereiken, valt hieromstreeks in zee, zoo zij zich welligt niet vóór 

 het bereiken van het strand met de Taïn vereenigt. De Noi Mina rivier aan 

 de Zuidkust daarentegen is eene voor Timor vrij groote stroom. De Gouver- 

 nements stoomer Telegraaf heeft in der tijd in hare monding ten anker gelegen. 

 Van de monding dezer zuidelijke Noi Mina is in der tijd eene schetskaart ont- 

 worpen en naar het Marine-Departement gezonden. 



Nog eene opmerking. In de bogt, gevormd door de meer genoemde kapen 

 tandjong Koeroes en tandjong Gemok, een paar uren benoorden de uitwatering 

 der Noi Mina, vallen nog twee niet onbelangrijke rivieren in zee, waarvan geen 

 spoor op de bestaande kaarten is te vinden. De eerste heet Soengi Termano 

 en de tweede, een klein half uur verder, de Soengi Mas. 



Of dit welligt slechts ééne rivier is met twee uitmondingen of in der daad 

 twee verschillende rivieren zijn, durf ik niet beslissen, doch de uitwate- 

 ringen heb ik persoonlijk gezien; van den loop dezer rivieren heb ik niets 

 anders kunnen te weten komen dan dat Soengi Tamano de eigenlijke uitwa- 

 tering is der Noi Niti of koperrivier (Soengi Loijan). 



Na nog een tijd lang de baai langs getrokken te hebben, sloegen wij ons 

 bivouac op te Si Molloh, eene grasvlakte nabij het strand en gelegen aan eene 

 kleine rivier. Hier werden wij ontmoet door den feitor van Noi-Mina, Ebbeh- 

 Noni genaamd, een der hoofden van Sonnebait. Terwijl zijne lieden ons volk 

 hielpen met den opbouw van een nachtverblijf, verhaalde de feitor ons van den 

 oorlog en de gevolgen er van. Hij zelf was door de radja's van Amfoeang 

 (Sorbian) en Ambenoe uit zijne kampong Noi Mina verdreven en woonde thans 

 op eene plaats in het gebergte, Toeboe Nobeh genaamd. 



De oorlog was ontstaan om het uitsluitend bezit van een stuk grond, waar veel 

 bijen nestelden. Hij hoopte echter, dat //Mai bapa Compania" (het Gouverne- 

 ment) er een einde aan zou maken, op dat alle lieden weer rust zouden genieten. 





