

— 175 — 



of twee of drie' rivieren neven elkander hare wateren naar zee hadden gezon- 

 den. Welligt is dit verschijnsel te verklaren door eenige hooger gelegen rots- 

 blokken , welke den stroom in twee of meer deelen hebben gesplitst of welligt 

 door de zamenvloeijing der rivier Naus, wier bedding wij naderhand zouden 

 overtrekken. 



Meer en meer begonnen wij Soleo, de hoofdplaats van Moloh Manok, radja 

 van Amfoeang, ook wel genoemd Sorbian , te naderen. Dit Soleo is dezelfde 

 plaats, die op de kaarten als Amfoeang bekend gesteld is, doch ten onregte. Am- 

 foeang is de naam van het rijk, dat aan twee radja's uit hetzelfde stamhuis 

 behoort. 



Soleo is de hoofdplaats van hem, die den toenaam van Sorbian draagt; 

 Naklio is de hoofdplaats des anderen radja's, Sanoe Manok. 



Dit Naklio pronkt nu op alle kaarten onder den naam van Nolloi. Het 

 eigelijke Nai-Loi is verder gelegen. 



Wij zullen later gelegenheid hebben over deze namen en de radja's van 

 Amfoeang meer uitvoerig te spreken. 



In het belendende bosch van Soleo werd mijne aandacht getrokken door 

 eenige voorwerpen, welke langs den weg stonden en die mij onmiddellijk aan 

 mijn verblijf in West-Afrika herinnerden. 



Daar toch bevond zich aan den ingang van ieder krom (kampong) een 

 houten raam of galg, waaraan eenige bundels kruiden en soms een pot met 

 verschillende ingrediënten hing om den boozen geest (Saman) of te keeren. Het- 

 zelfde raam, dezelfde bundels en bossen kruiden ontmoette ik thans weder op- 

 gerigt tot hetzelfde doel. Deze ramen, Toea Nitoe genoemd, waren hier en daar 

 opgerigt tot afwering van rampen b. v. de pokken. Naderhand zou ik tevens 

 ontdekken, dat de godsdienst der Timorezen niets anders dan Fetichendom is en 

 hoofdzakelijk bestaat in het bezweren van deze Nitoe's of booze geesten. 



Bij onze aankomst te Soleo werden wij ontvangen door Nai-Po Baki, fei- 

 tor van Lèlogama. De radja van Amfoeang, wiens residentie hier eigenlijk was, 

 bevond zich nog in het gebergte. Hij verzocht ons eene keus uit dekampong- 

 huizen te doen voor ons nachtverblijf, maar deze waren zoo morsig, dat wij 

 niet besluiten konden om in een derzelve te trekken. Er was echter eene kleine 

 open pendopo, waarin eene tafel en een paar banken stonden. 



Deze kon dienen als eetzaal, doch voor den nacht, waar zouden wij blijven? 

 Toen viel mijn oog op een hoog op palen staand gebouwtje, te zamengesteld 

 van bamboe latwerk; het had veel van een duiventil. Ik beklom de wanke- 

 lende ladder en vond twee miniatuur kamers. Dit werd onmiddellijk tot een 

 geschikt verblijf verklaard en de commissie was onder dak. 



Soleo ligt in het voorste gedeelte eener kleine baai, wier Noordelijke uit- 

 hoek tandjong Gemok is. 



Het is eene ellendige kampong. De huizen zijn er bouwvollig, nietig, 





