_. 176 — 



uiterst onzindelijk en weinig in getal. En toch was dit de eigenlijke hoofd- 

 kampong van Sorbian ! Er wonen enkele chinezen, die handel drijven in pinang- 

 noten, was en karbouwenhorens. Een paar inlandsche handelspraauwen was 

 al leven wat de kleine baai van Soleo vertoonde. De inwoners schenen er 

 zwaar geteisterd te zijn geweest door de pokken. Velen waren er overleden 

 en zij die de ziekte gelukkig waren doorgeworsteld droegen er nog de diepe 

 sporen van in het gelaat. Sommigen hadden het gezigt geheel of gedeeltelijk 

 verloren en de meeste kinderen leden nog aan zeere oogen. 



Wij waren alzoo verheugd den volgenden morgen deze ongelukkige plaats 

 te kunnen verlaten. Van ons vertrek sprekende moet ik echter nog als ter 

 loops melding maken, dat de lucht in den vooravond begon te betrekken , zoo- 

 dat er vrees voor regen ontstond. Peitor Nai Po vond dit een bedenkelijk ver- 

 schijnsel met het oog op onze aanstaande reis. 



Hij verliet ons plotseling en wij zagen hem eerst lang daarna terug- 

 keeren. 



Wat hij was gaan doen? //Toetoep hoedjan", was het laconiek antwoord. 

 Hij had eene offerhande doen verrigten om den regen tegen te houden. Waarin 

 die offerhande bestond wist ik niet. Naderhand zou ik dit echter te weten 

 komen. 



De weg voerde langs de baai en de feitor Nai Po vergezelde ons naar 

 Naklio, de hoofdplaats van den anderen radja van Amfoeang, Sanoe Ma- 

 nok. Deze woont hier eigenlijk niet, doch houdt verblijf te Maniki nabij 

 Koepang, zoodat ik hem reeds vroeger had leeren kennen en nu bij onze 

 aankomst in zijn gebied hem spoedig te ontmoeten hoopte, iets dat dan ook 

 gebeurde, dewijl hij reeds sedert eenigen tijd kennis droeg van onzen togt 

 herwaarts en daarbij het plan bestond, dat hij ons naar de vergaderplaats zou 

 vergezellen. 



Bij onze aankomst te Naklio trof het mij onmiddellijk, dat deze kampong 

 ruimer aangelegd en zindelijker onderhouden was. 



Ook de huizen waren er talrijker en oneindig netter. Er stond op een 

 open terrein nabij het strand een flinke vlaggestok, waarvan de driekleur bij 

 onze aankomst wapperde. Ook was er eene vrij ruime en goed onderhouden 

 gouvernements pasangrahan , voorzien van tafels en banken, doch aan alle zijden 

 open. Er behoefde slechts eene omwanding van lontarbladeren te worden 

 aangebragt en het gebouw was geschikt om ons voor een paar nachten te her- 

 bergen . 



Nabij de pasanggrahan lag de woning van een chineesch handelaar, die 

 ook met den handel van Koepang in betrekking stond. Dit huis was het 

 nieuwste en best ingerigte van Naklio. Er was ook met veel moeite en zorg 

 een tuin voor het huis aangelegd, waarin eenige bloemen en heesters tier- 

 den, terwijl de hoekpunten door klappers werden ingenomen. De eigenaar 



