— 178 — 



de omzet van pinangnoten en andere handelsartikelen naar evenredigheid ver- 

 minderd; niemand waagde zich aan de inzameling. 



De handel, vooral te Naklio, klaagde dus bitter. Geen wonder, dat men 

 van dien kant onze komst als een welkom teeken van den toekomstigen 

 vrede beschouwde. Ook de feitor van Lèlogama hoopte veel van onze bemid- 

 deling en had reeds vooraf namens zijn vorst te kennen gegeven, dat Amfoeang 

 zich gaarne naar de billijke eischen der ,/Kompagnie" zou schikken. 



Naar ik vernam was ook de radja van Ambenoe insgelijks in onmin met 

 Sorbian of liever met den feitor van Lèlogama. 



Ambenoe is niet bij het Nederlandsch Gouvernement erkend; zijn naam 

 komt dan ook niet voor onder de Timoresche vorsten in den regerings-almanak. 



Hij had echter aan radja Sanoe zijn verlangen kenbaar gemaakt om toe te 

 treden tot de vorsten, welke met ons in betrekking staan. 



Radja Sanoe en feitor Nai-Po lichtten mij nu in omtrent de onderlinge 

 verhouding van het Amfoeangsche vorstenhuis en het aandeel, dat elk der beide 

 vertegenwoordigers in het bestuur des lands had. 



Het vorstenhuis van Amfoeang is steeds de bondgenoot der Oost-Indische 

 Kompagnie geweest in hare herhaalde worstelingen met Sonnebait. Dit bragt 

 trouwens de gezonde politiek mede; men had zich steeds tegen de zucht tot in- 

 dringen van den kant van Sonnebait te dekken, hoewel, zoo als naderhand blij- 

 ken zal, Amfoeang en Sonnebait een gemeenschappelijk stamhuis hebben. 



Radja Sanoe behoort tot den anderen tak van het Amfoeangsche geslacht 

 en heeft als zoodanig den voorrang bij feestelijke gelegenheden en raadsverga- 

 deringen, doch Sorbian, hoewel tot den jongeren tak behoorende, heeft meer 

 magt en een uitgestrekter grondgebied. 



Behalve de hoofdkampong Naklio en eenige landerijen in het gebergte be- 

 zit radja Sanoe geen grondgebied. Het rijk van Amfoeang staat dus om zoo 

 te zeggen geheel onder het gezag van Sorbian. De oorsprong van deze vreemd 

 schijnende indeeling is als volgt. Vroeger verdeelden twee broeders onderling 

 het gezag over het rijk zoodanig, dat de oudere de belangen des handels en der 

 scheepvaart te behartigen en de zeeplaatsen te beschermen had. Daarbij was 

 hij aansprakelijk voor de goede verstandhouding met de Hollanders. Hij was 

 er voor om de belangen der kompagnie, dien magtigen bondgenoot, in het oog 

 te houden. Zijne hoofdplaats aan het strand bekwam den naam van Naklio, 

 //de plaats der kreeften," afgeleid van nai (land) en klio (kreeft). 



De jongere broeder belastte zich met de zorg voor het eigenlijk binnen- 

 landsch bestuur; de aangelegenheden van den landbouw, de belangen der in 

 de bergen levende bevolking waren dus zijne taak. Door deze onderlinge ver- 

 deeling kreeg deze vorst den naam van Solebian, door de Koepangers ver- 

 basterd in Sorbian, beteekenende dit de vorst van een afgedeeld rijk, afgeleid 

 van het woord soléh (verdeelen) en bian (in tweeën, de helft). 



