— 183 — 



Dit moest zijne verwondering uitdrukken over hetgeen hij zag verrigten. 

 Radja Sanoe stond op een afstand en schudde het hoofd. 



De feitor was blijkbaar beschonken geraakt. 



Sorbian was nog niet te Bakoeïn aangekomen, doch werd elk oogenblik 

 verwacht. Van dien tusschentijd maakten wij gebruik om de heilige rots te 

 beklimmen en het toevlugtsoord in oogenschouw te nemen. Het oude kam- 

 ponghoofd geleidde ons derwaarts. De rots had eene hoogte van tachtig voet 

 ongeveer, maar was zoo moeijelijk te beklimmen, dat het eene bijna onneem- 

 bare positie was. 



Boven gekomen bevonden wij ons voor een ruw steenen altaar, waarop 

 onze geleider, die tevens de rol van priester vervulde, eenige rijstkorrels bij wijze 

 van offerhande begon uit te strooijen en met zachte stem een soort van gebed 

 of zegen wensch uitsprak, waarvan radja Topito de volgende vertaling gaf: 



„O land van Timau en gij steen van Bakoeïn, gij beiden zijt heilig! Mai 

 z/Bapa kotnpani komt om u te zien. Ik bid voor haar af, dat zij altijd voor- 

 spoedig moge zijn en hare kinderen beschermen." 



Dit zeggende strooide hij andermaal eenige rijstkorrels op den steen uit 

 en daarmede was de plegtigheid afgeloopen. 



Wij legden daarop eenige stukken geld op den steen en hadden bij het 

 afdalen alle voorzigtigheid noodig om niet naar beneden te tuimelen. Beneden 

 komende zat radja Sanoe ons onder een afdak van lontarbladen op te wachten. 



Hij scheen iets belangrijks mede te deelen te hebben. 



//Wel"! vroeg ik, //heeft radja Sanoe eenige goede tijding?" 



z/Ik vraag vergeving, Mijnheer", was het antwoord, //maar ik heb vroeger 

 met een enkel woord over het verlangen van den radja van Ambenoe gespro- 

 ken om insgelijks door bemiddeling der kompagnie tot den vrede te geraken. 

 Sedert vijf jaren is er geene gemeenschap tusschen de lieden van Ambenoe en 

 die van Lèlogama en vele koppen worden er gesneld ook." 



z/Maar Ambenoe", vervolgde ik, //behoort immers tot Portugal?" 



z/Dit is waar. Het land van Ambenoe aan den kant van Soetrana behoort 

 onder de Portugesche vlag, maar de radja van dat rijk heeft in vroeger jaren 

 dat land verlaten en zich met toestemming van Amfoeang in deze streken 

 gevestigd. Thans woont de radja, Oesi Toli genaamd, te Moesoe en zijn feitor 

 Nai Koei Kottoh heeft zijn batoe (woonplaats) te Bikki Mela. Oesi Toli zou 

 gaarne vrede maken en eene vlag van de Kompagnie hebben." 



z/Er is thans gelegenheid om den radja van Ambenoe te ontbieden", vervolgde 

 Sanoe na eenig stilzwijgen, //ik geloof, dat hij zich op dit oogenblik aan den voet 

 van den nabijzijnden berg Kolabéh ophoudt." 



Hiertegen bestond geen bezwaar. Indien toch de vrede algemeen zou zijn , 

 moest Ambenoe natuurlijk opgeroepen worden en tegenwoordig zijn op de aan- 

 gegeven plaats van bijeenkomst. 



