— 186 — 



keizer van Sonnebait alleen af te doen, zoo hun onbehoorlijk gedrag nog langer 

 aanhield. 



Door de bemiddelende tusschenkomst van radja Sanoe verkregen wij, dat 

 de levenmakers zich ter rust begaven, met de stellige belofte, dat zij geen 

 arak meer zouden drinken vóór zij met de heeren der commissie de aangele- 

 genheden van hun land zouden hebben besproken. 



Dit werd nagekomen, vooral van de zijde des feitors. 



Na afgeloopen beraadslaging, waarbij de belangen van Amfoeang en de 

 eischen van Sonnebait ter sprake gebragt werden, konden wij onze reis voort- 

 zetten. 



Wij lieten daarop de paarden zadelen en trokken verder het gebergte in. 

 Nai Po volgde ons, terwijl Sorbian zou nakomen. 



In het vervolg hadden wij niet meer te klagen. Nai Po betoonde zich 

 hupsch en in alles hulpvaardig, 't Was blijkbaar, dat alleen het gezelschap 

 van Sorbian nadeelig op hem werkte. 



Onze weg voerde langs den Z. O. voet van den berg Timau. 



Hier trof ik, bij het overtrekken van een diep ravijn, de eerste sporen van 

 koperverbindingen, afkomstig van eene aardstorting, welke van een der uit- 

 loopers van genoemden berg had plaats gehad en na eenige uren hielden wij 

 eene korte halt aan den berg Bitimo, welke, zooals gezegd is, niet op de kaart 

 voorkomt. 



Deze berg is van dezelfde formatie als de Timau en verheft zijn dorre grijze 

 kruin ongeveer 3500 voet hoog. 



De berg is in het oog der omwonende bevolking heilig. Van tijd tot tijd 

 gaat een priester naar den top om er eene offerhande te doen, bij welke gelegen- 

 heid hij verpligt is zijn hoofddoek af te leggen en tevens zich onthouden moet van 

 spijs of drank, 



Opbrekende vervolgden wij onzen weg hoofdzakelijk over smalle bergrug- 

 gen naar Béobah, eene versterkte kampong in eene vrij koele streek gelegen. 



Trouwens, wij bevonden ons op ± 2600 vt. en de meeste sporen van tropische 

 vegetatie waren hier verdwenen. Hier bloeide de Alpenroos in volle pracht. 



De bodem was aller wege bedekt met kort gras, waartusschen hier en daar 

 een stemmig viooltje groeide en wel van dezelde variëteit als de bekende veld- 

 viooltjes in Europa. Onder de groote boomen speelden de casuarinen de hoofd- 

 rol, terwijl ook nog eene enkele orchidaea benevens eenige mossen en varens 

 zich voordeden. 



Feitor Nai Po had voor ons, als ook voor Sorbian, eene flinke hut van 

 alang-alang doen optrekken, geheel verschillende van de doorluchtige nachtver- 

 blijven, welke wij tot nog toe betrokken hadden. Men had dus op de koude 

 gerekend en niet ten onregte, want de nachten zijn in deze streken inderdaad 

 alles behalve warm. 



