r- 187 — 



In den morgenstond van den 18 den September waren geene dekens in staat 

 ons te verwarmen; wij werden letterlijk door de koude van onze legersteden 

 naar het nabijzijnde wachtvuur gedreven, waarheen de tolk reeds zijne toevlugt 

 had genomen. De meesten onzer volgelingen hadden hunne vuren reeds opge- 

 stookt en zatend huiverend en bibberend er om heen. 



De sterren schitterden even helder aan den hemel als in een Europeschen 

 winternacht, terwijl de thermometer op dat oogenblik ('s morgens 4 ure) 54° F. 

 aangaf, terwijl hij ten 12 ure des middags niet hooger klom dan 79° en 's mid- 

 dags ten 4 ure weder tot 75° was gedaald. 



Het ruim uitzigt, dat ons kamp aanbood, veroorloofde ons de rigting van 

 eenige bergen waar te nemen, waarvan trouwens het grootste deel niet op de 

 kaart wordt aangetroffen, ofschoon sommige toppen wegens hunne niet onbe- 

 langrijke hoogte wel mogen worden genoemd. 



Zoo herkenden wij in een der verste bergtoppen in het zuiden den 

 Fatoe Leo. Iets naderbij lagen (Z.Z.W.) de Kalali en (Z.W.) de Péneh-Péneh. 

 Nog naderbij verhief zich in de rigting van den Fatoe Leo de Bikki Mela. 

 Daarentegen verhieven zich rneer in onze nabijheid de berg Timau in het 

 Noord-Westen en de Bitimo in het Zuid-Oosten, terwijl eindelijk aan den gezigt- 

 einder de Moetis en de Mollah in het verre Oosten (O.Z.O.) op te merken waren. 



Den volgenden morgen vertrokken wij naar Lélogama, de verblijfplaats 

 van den Feitor Nai Po en gelegen aan den zuidelijken voet van den berg van 

 dien naam, welke op ongeveer 3000 voeten werd geschat. 



Ons pad afdalende trokken wij door een bergpas , van weerszijden begrensd 

 door steile rotsklompen. 



Daarop opende zich de vallei van Lélogama. Het panorama, dat zich nu 

 aan ons voordeed, was inderdaad schoon en herinnerde aan het gezigt,datde 

 Preanger oplevert bij het bereiken van den top des Megamendongs. De vallei 

 strekte zich in de lengte uit van het Noord-Westen naar het Zuid-Oosten. De 

 woningen lagen schilderachtig tegen de zachte hellingen tusschen het geboomte en 

 in het langste deel des dals stroomde eene heldere beek. Alle woningen in den 

 conischen vorm opgetrokken hadden tuinen; hier en daar graasden paarden; in 

 één woord, alles teekende hier eene groote welvarende kampongen gerust kon- 

 den wij zeggen, dat wij op onzen togt geen schooner tafereel hadden aanschouwd. 



De commissie werd hier zeer goed gehuisvest en van tal van kleine gerie- 

 felijkheden voorzien, waarop men niet had gerekend. 



De feitor had namelijk gezorgd voor drinkglazen, borden, nieuwe messen, 

 lepels en vorken, een pakje thee en een blik beschuit. De eenige schaduwzijde 

 van dat alles leverde een drietal gesnelde koppen, welke voor onze woning bij 

 wijze van tropheën op staken stonden. Terzijde van ons verblijf vonden wij 

 op eenige grafplaatsen nog vijf dezer bewijzen van de ruwheid en den lagen trap 

 van ontwikkeling van dit berg volk. 





