— 190 — 



Ik deel dit eenigszins breedvoerig mede, omdat een meer grondig onderzoek 

 naar deze aangelegenheid welligt nuttig zou kunnen zijn voor de mijnindustrie. 

 Te Biki Mela daarentegen had de commissie eene geheel andere ontmoeting. 

 Men was er in volle feestvreugde; men offerde en voerde reidansen uit ter 

 wille van een pas gesnelden kop. Men had namelijk een ouden Meo (voorvechter) 

 van Lèlogama weten te verrassen. Diens afgeslagen hoofd was de held van het 

 feest; dat hoofd kon slechts eenige dagen oud zijn! 



Acht lange dagen moesten wij in ons eenzaam kampement verblijven eer 

 de beoogde zamenkomst plaats had. 



Nadat de groote pendopo was afgebouwd en ingerigt, werd een dag gebruikt 

 tot het houden eener groote drijfjagt op herten, ten einde zoo veel mogelijk in de 

 voeding van ons talrijk gevolg te voorzien. De andere dagen werden doorge- 

 bragt met het onderzoeken van den omtrek. 



Vooral de rivier Noi-Niti werd voor een eind weegs geëxploreerd, omdat 

 niet alleen zijn naam, maar ook de volksmeening aangaf, dat er koper in ge- 

 vonden werd. Dit onderzoek leidde mij tot de overtuiging , dat de zoogenaamde - 

 //Koperrivier" evengoed ijzerrivier had genoemd mogen worden; want onder de 

 menigvuldige rotsblokken en rolsteenen , hoofdzakelijk bestaande uit kalkzand 

 en kleisteen , kwamen er meer ijzerschiefervormingen in voor dan wel bewijzen 

 van koper. Zelfs had de rivier zich ongeveer een uur beoosten ons kampement 

 door eene vrij magtige laag ijzerkleisteen gewerkt, welke op sommige plaatsen 

 eene dikte van 15 a 16 voeten had en welke tevens de sporen droeg van eene 

 sterke opheffing van het Z. W. naar het N. O.. 



Enkele steenen echter werden er onder de massa aangetroffen, die koper- 

 houdend waren, doch een naam hebben mogt het niet. 



Daarentegen vond ik talrijke exemplaren van fraaije pijrietkristallen. 

 Op den regteroever der Soengei Loijan vond ik op eene hoogte van ± 

 1800 voeten boven de zee tusschen sedimentlagen eene soort van verkwartste 

 polijp, blijkbaar een zoutwaterprodukt. 



De voorwerpen waren van cijlindrischen, niet duidelijk herkenbaren struc- 

 tuur. De Timorezen zoeken deze versteeningen, die zij Tai-bénoes noemen, 

 ijverig op, dewijl zij ze als geweerkogels gebruiken. 



Het dralen der belanghebbende partijen moede, had de reeds genoemde 

 Luitenant der Mardijkers, welke zich te Tenini bevond, last bekomen om Baki 

 Kooi aan te zeggen, dat, zoo hij nog langer draalde, de commissie de zaak buiten 

 hem af zou doen. 



Dit scheen te helpen. 



Op den 28 sten September was eindelijk de keizer van Sonnebait met zijn talrijk 

 gevolg aangekomen en Baki Kooi, de bekende opstandeling, om wien de expe- 

 ditie in 1857 moest plaats hebben, was mede verschenen, doch de allerlaatste 

 was de radja van Ambenoe. 



