— 191 — 



Het talmen van dezen laatsten was bloot uit vrees geweest. Eerstens durfde 

 hij zich niet wagen over vreemd grondgebied, tweedens was hij nog nimmer 

 in aanraking geweest met Europesche ambtenaren. 



Kruipend en met angstige blikken kwamen hij en zijne volgelingen de 

 vergaderzaal binnen. 



Anders was het met Sonnebait en Baki Kooi. 



Door de beide heeren Kleian en Huppe geleid, trad vooral de laatstgenoemde 

 onbevangen de pendopo binnen en nam plaats tegen over de Amfoeangers met 

 een blik, die veel had van eene uitdaging. 



Bij de aankomst van Sonnebait in het kampement der commissie had ik 

 de volgelingen van Sorbian naar de overzijde der rivier doen vertrekken; de 

 kleine vlakte was door ons volk afgezet geworden, waardoor de volgers der 

 vorige hoofden, ten getale van ruim een duizental gewapende mannen, ge- 

 noodzaakt werden zich op de toppen der naburige hoogten te legeren. 



Toen de belanghebbenden binnengeleid waren, kwamen de leden der com- 

 missie ook mij uit de tent afhalen, voorafgegaan door de Nederlandsche vlag en 

 gevolgd door ons tiental gewapende policiedienaren. Ik had dit als vertegen- 

 woordiger van het Gouvernement zoo gewenscht om van onzen kant ook niet 

 alle ceremonieel over het hoofd te zien. 



Indische vorsten, hoe onbeschaafd overigens, hechten er aan. 



Naar de oorzaak vernemende van het vrij lange oponthoud, dat de com- 

 missie had moeten ondervinden vóór het afkomen van Sonnebait en zijne feitors, 

 vernam ik, dat de adat medebragt, dat de feitors, eer zij voor hun keizer konden 

 verschijnen, de vereischte geschenken, bestaande in goudenen zilveren sieraden, 

 benevens eenige snoeren koralen, moesten bijeenbrengen, ten einde deze den vorst 

 als een blijk hunner hulde aan te bieden. Wat Baki Kooi daarentegen betreft, 

 hij was in de laatste dagen druk bezig geweest met offeren om den Nitoe 

 gunstig voor zijne zaak te stemmen en had daarbij het lot herhaaldelijk geraad- 

 pleegd omtrent den afloop der kwestie. 



De vergadering geopend hebbende liet ik de radja's elk op hunne beurt 

 hunne belangen voordragen en tevens de grieven opgeven, welke tusschen hen 

 bestonden. 



De hoofdkwestie liep over een uitgestrekt stuk boschgrond, waar veel bijen 

 nestelden. Sonnebait maakte aanspraak op het uitsluitend bezit er van, Am- 

 foeang (Sorbian) ook. 



Nu moet men weten, dat beide twistende vorsten uit hetzelfde huis afstam- 

 men, namelijk uit dat van den Leoerai (Maharadja), eertijds het grootste en 

 magtigste rijk van Midden-Ti mor. 



In vroeger jaren hadden twee broeders uit genoemd vorstenhuis met eenige 

 volgelingen zich naar het zuidelijk gedeelte des eilands begeven ten einde daar 

 elk een nieuw rijk te stichten. Sonnebait stamde af van den oudsten broeder, 





