— 193 — 



Zij bepleitten hunne zaak met even veel vuur als welbespraaktheid. Zij 

 waren dan ook de eigenlijke oorlogvoerende partijen; het gold hier een stuk 

 grond, dat als grensland van hun district kon worden aangemerkt. 



De radjas waren hier eigenlijk slechts als in de zaak betrokkenen tegen- 

 woordig, als leenheeren namelijk, die hun regt op een titel wilden doen gelden. 

 En die vorsten staken inderdaad vrij ongunstig af bij hunne eerste dienaren. 

 De nietige Sorbian, uitgeput en afgestompt door het langdurig misbruik van 

 sterken drank, was alleen kenbaar aan zijn rood lakensch buis en den gouden 

 knop aan zijn stok, het teeken zijner waardigheid. 



Sonnebait had een hoogst ongunstig gelaat; het teekende domheiden wille- 

 keur. Men kon het den man aanzien , dat zijne grof dierlijke hartstogten nim- 

 mer een breidel hadden gekend. 



De radja van Ambenoe daarentegen bleef slechts met starende en onrus- 

 tige blikken om zich heen zien, alsof hij op het punt stond opgejaagd te zullen 

 worden. 



En toch had die zelfde man pas twee dagen geleden een koppensnellers- 

 feest gevierd! 



Nai Po streed dus als een hardnekkig volhouder van oude erfelijke regten ; 

 Baki Kooi daarentegen als een geslepen indringer. Hij was dan ook geen 

 echt Timorees, maar de zoon van een Savoeneesch vader, verwekt bij eene 

 Timoresche vrouw. Hij had zich echter door wilskracht, list en dapperheid 

 tot feitor weten op te werken, hoewel die titel anders erfelijk is. 



De vergadering had reeds uren geduurd en werd hoe langer hoe onstui- 

 miger. Er moest gehandeld worden. 



Toen stond ik als hoofd der commissie op, riep den tolk, radja Topito, in 

 mijne onmiddellijke nabijheid en gelastte hem mijne woorden letterlijk aan Baki 

 Kooi over te brengen. 



Alle opschudding had nu opgehouden en het volgende werd nu der verga- 

 dering in het algemeen en aan Baki Kooi in het bijzonder op ernstigen toon 

 voorgehouden. 



,/Feitor Baki Kooi doet verkeerd alle goede voorslagen te weigeren. Hij 

 zegt den vrede te willen en toont dit niet. Zes jaren lang heeft de oorlog ge- 

 duurd, zoodat de tuinen niet bebouwd kunnen worden, en het volk gebrek 

 krijgt aan eten. Duizende paaiden en karbouwen zijn over en weer geroofd 

 en vau vele menschen zijn de hoofden afgesneden". 



„Als Baki Kooi nu niet in den vrede toestemt, zooals die vóór zes jaren 

 was, dan komt dat alles voor zijne rekening alleen." 



z/De „Kompagnie" is hier gekomen om vrede te maken, omdat zij daartoe 

 is verzocht. Ook Baki Kooi heeft om vrede gevraagd. Wanneer hij nu nog 

 blijft weigeren, dan hebben de heeren der ,/Kompagnie", thans hier aanwezig, 

 te vergeefs deze groote en moeijo.lijke reis met veel onkosten gemaakt." 



