— 194 — 



z/Üan heeft de //Kompagnie" ook reden om verstoord te zijn op Baki Kooi 

 alleen. Als nu de kompagnie ontevreden wordt, dan weet Baki Kooi de gevolgen; 

 want is hij de kracht der kompagnie vergeten, welke hij in 1857 heeft gevoeld?" 



*Die kracht der kompagnie is nog altijd even groot, maar zij wil den vrede." 



//Blijft nu Baki Kooi weigeren, dan is één brief naar Batavia genoeg om 

 hem weder te doen gevoelen wat hij nu dertien jaren geleden heeft ondervonden." 



z/Stemt hij daarentegen toe in den vrede, dan kan hij gerust met zijn keizer 

 te Koepang komen en erlangt misschien de vriendschap der kompagnie. Wat 

 wil Baki Kooi, vrede of oorlog?" 



Deze kategorische toespraak bragt den weerspannige tot bezinning. 



De vastberadenheid, waarmede de slotvraag gedaan werd, verblufte hem. 

 Zijn overigens schrander oordeel deed hem inzien , dat hij meer winnen kon 

 met vrede dan met oorlog. Zijn aanhang was in den laatsten tijd sterk ver- 

 minderd, iets wat mij bekend was; want men was eindelijk begonnen hem voor 

 den eigenlijken onderhouder te houden der langdurige veete. 



Daarbij schrikte het denkbeeld om alleen aansprakelijk te worden gesteld - 

 voor het niet tot stand komen van den vrede hem blijkbaar af. 



Baki Kooi koos eindelijk den vrede. Hij beloofde zich te zullen onderwer- 

 pen aan den eisch van het Gouvernement tot gemeenschappelijk bezit en vrucht- 

 gebruik van het stuk grond in kwestie, totdat later eene behoorlijke grens- 

 regeling zou zijn tot stand gekomen. 



De ambtenaar Kleian maakte nu op mijn verzoek eene beknopte overeen- 

 komst op, welke door partijen geteekend en bezworen werd. 



Het stuk was van den volgenden inhoud: 



Art. I. De radja van Sonnebait en de radja van Amfoeang met hunne 

 feitors verbinden zich bij deze plegtig om den oorlog te eindigen en beloven 

 onder eede om voortaan den vrede te zullen bewaren. 



Art. II. Zij nemen aan, zooveel in hun vermogen is, het koppensnellen 

 tegen te gaan, met dien verstande, dat elk, die bewezen wordt iemand gedood 

 en diens hoofd te hebben afgesneden , gevangen genomen en naar Koepang voor 

 den landraad zal gebragt worden. 



Art. III. Ten slotte verbinden genoemde vorsten zich om vergezeld van 

 hunne feitors eenmaal 's jaars hunne opwachting te Koepang te komen maken 

 bij den Resident van Timor. 



Aldus bezworen en geteekend voor de commissie van het N. I. Gouver- 

 nement te Soengei Loijang (Noi-Niti) op den 28 sten September 1870. 



Het beëedigen van dit contract was zeer eigenaardig en voor mij eene ge- 

 heel nieuwe zaak. Er werd een bierglas met arak gevuld. Daarin werd ge- 

 mengd eene zekere hoeveelheid buskruid onder toevoeging van een geweerkogel. Er 



