— 195 — 



werd vervolgens een sabel genomen, waarvan de punt even in de aarde werd 

 gestoken en daarna werd het glas niet de sabelpunt omgeroerd, waarop de eed- 

 aflegger een slok van dit mengsel nam onder het nazeggen van het volgend 

 formulier, hetwelk de tolk hem voorhield: 



„Wanneer ik dit verbond niet nakom, dan mogen dit zwaard, dat buskruid 

 en die kogel mij treffen , zoodat ik daardoor bezwijk." 



Na het volbrengen dezer formaliteit moest ook de vrede op Timoresche wijze 

 worden gesloten. Dit geschiedde op de volgende wijze. Van elk der partijen 

 werd een Meo (voorvechter) gekozen. Deze werden tegenover elkander ge- 

 plaatst, voorzien van een geladen donderbus. Daarop werd een tweede per- 

 soon nevens elk der schijnkampioenen geplaatst, welke een zilveren plaatje ter 

 grootte van een gulden in de hand hield. Nu kwan aan weerskanten een derde 

 persoon, voorzien van een bamboezen koker, gevuld met drinkwater. 



De gewapenden namen daar elk een slok van, spuwden het weder uit en 

 losten te gelijkertijd hun schietgeweer. Op hetzelfde oogenblik wierpen de twee 

 nevenstanders het zilveren plaatje -ver van zich en — de vrede was gesloten. 



Een luid gejuich ging daarop van de omstanders op, dat weldra door een 

 duizendtal monden van de omliggende heuveltoppen werd herhaald. 



Deze wijze van vrede sluiten wordt door de Timorezen lotti bébak genoemd, 

 beteekenende dit zooveel als //brand blusschen.'" 



Na het beëindigen dezer beschreven ceremonie konden wij er op rekenen, 

 dat de vrede wel gemeend was. 



Nu werden door de meer genoemde leden der commissie de radja's en hunne 

 feitors voor mij gebragt; ik legde hunne handen ineen en daarop bragten zij 

 elkander de gebruikelijke vriendschapsgroet, bestaande in het tegen elkander 

 wrijven hunner respective neuzen. 



Nadat ook het verschil tusschen Ambenoe en Amfoeang op vredelievende 

 wijze vereffend was, ging de vergadering blijkbaar zeer voldaan uiteen; vooraf 

 echter had ik aan de aanwezige radja's en hoofden eenige gepaste en steeds 

 welkome geschenken uitgedeeld, hoofdzakelijk bestaande in gekleurde lijnwa- 

 den, kruid, arak en ivoren armbanden. 



Ten slotte werden de gezarnelijke radja's, hunne feitors en verdere hoofden 

 feestelijk onthaald, bij welke gelegenheid zij nogmaals aan het houden van 

 hun plegtigen eed aan het Gouvernement werden herinnerd. 



De commissie vermeende nu hare taak te hebben volbragt en wenschte 

 niets liever dan deze onherbergzame streek zoo spoedig mogelijk te verlaten, 

 weshalve wij reeds den volgenden morgen vroegtijdig opbraken en door het 

 gebergte op Tenini aan trokken. 



Dit is de verblijfplaats van Baki Kooi. Met zeer veel oordeel is dit ver- 

 blijf gekozen. Want in^het hart der bergen gelegen, is daarenboven de bergtop 



