— 203 — 



en een gouden plakaat, zoo groot als een theeschoteltje, op de half ontbloote 

 borst een vrij grotesk, ja belagchelijk geheel (**). 



De boven beschreven diadeem met afhangende lovers draagt den naam van 

 Fètan en alleen hoofden, meo's en koppensnellers hebben het regt dien te dragen. 



Den radja van Amfoeang zag ik zulk een hoofdstel dragen in goud, maar 

 zonderling genoeg, niet over zijn opgekamd haar, doch over een oud model 

 soldaten-policiemuts met grooten leeren klep! Verbeelden wij ons een wezen 

 getooid met zulk een hoofddeksel, gekleed in een lang vuurrood baadje, waar- 

 over weer een veel korter wit katoenen buis is aangeschoten, terwijl no<y als 

 opperkleed een lange, wijde samaar van kersrood gebloemd damast op de 

 hielen sleept. Voegt men hierbij een langen rottingstok met gouden knop, het 

 teeken der koninklijke waardigheid, dan waarlijk kost het moeite, om die dwaze 

 vertooning met een ernstig gelaat te aanschouwen. En toch, zulk een man heeft 

 te beslissen over vrede en oorlog en onbepaalde magt over leven en dood 

 zijner onderdanen! 



Als attribuut van voornaamheid komt hier ook in aanmerking de sirizak. 

 Voeren de Javaansche grooten de gouden of zilveren siridoos, de Timore- 

 sche man van rang laat zich op den linker schouder eens volgelings den si- 

 rizak nadragen. Deze bestaat uit een bont gekleurden zakdoek, waarvan de 

 vier punten door eene koord worden te zamen gehouden. Aan die kooiden zijn 

 gouden en zilveren koralen geregen, al naar den rang of den rijkdom des mees- 

 ters. In dien doek bevinden zich niet alleen alle ingrediënten en implementen, 

 benoodigd bij het gebruik van siri, maar ook tal van snuisterijen, zoo als 

 doosjes, stukjes koper, of een paar zilveren plaatjes, kommetjes of een mesje, 

 in één woord, bij het openen ziet men vaak eene even vreemsoortige massa 

 uit dien doek te voorschijn komen, als uit de opgepropte zak eens schooljongens, 

 en die doek met zijne gouden of zilveren strengen is alles behalve een toon- 

 beeld van zindelijkheid! 



Het regeringsstelsel van Amfoeang en Sonnebait kan het beste met het 

 feodale of leenroerige der middeleeuwen in Europa worden vergeleken; altijd 

 met de wijzigingen, welke de levenstoestanden, de gebruiken en begrippen van 

 een Oostersch volk noodzakelijk medebrengen. 



Eer ik echter hierover uitweid, moet ik een paar woorden over de titula- 

 tuur zeggen. 



Men schijnt in oude tijden nog al mild te zijn geweest in het uitdeelen 

 van titels. Misschien moet dit verschijnsel teruggebragt worden tot de tijden 

 onzer eerste vestiging in de Molukken. Men schijnt daarmede de inlandsche 

 hoofden te hebben willen winnen. 



In de Molukken wemelt het nog van Orang kaija's, Majoors en Kapiteins. 



(*) De opschik dezer lieden komt sprekend overeen met die van onze koorddansers en de vreemd 

 toegetakelde spellieden, welke de kermissen afreizen. 





