— 209 — 



van het mannelijk geslagt zijn. Ook moet hier op de kleur worden gelet; den 

 hemelgeesten mogen alleen witte of roode dieren worden aangeboden. Oesi 

 Afoe daarentegen ontvangt alleen offers van het vrouwelijk geslacht, terwijl 

 voor haar ook geen onderscheid in kleur wordt gemaakt. 



Vele kleine offers zijn ook slechts plantaardig, b. v. rijst, of maïskorrels. 

 Het paardenoffer komt alleen aan Oesi Nènoh toe. Met dit offer schijnt men 

 echter spaarzaam. 



Enkele gelegenheidsoffers uitgezonderd, geloof ik niet, dat aan den opper- 

 god meer dan eenmaal 'sjaars eene groote offerhande wordt gebragt en dit is 

 bij het einde van den oogst. Oesi Afoe wordt daarbij ook niet vergeten, 

 doch haar aandeel is dan betrekkelijk gering, hoewel zeer kenschetsend; men be- 

 paalt er zich toe om slechts eenige rijst- en djagoengkorrels op de aarde uit 

 te strooijen. 



Eer ik van het offer afstap, moet ik nog melding maken van eene eigen- 

 aardige plegtigheid, welke men in acht neemt in tijden van te veel regen of 

 droogte. Regent het te veel of dreigt hét te gaan regenen wanneer men droogte 

 verlangt, dan wordt er een wit of rood varken geslagt ten einde zonneschijn 

 te erlangen. Wenscht men daarentegen regen, dan moet het te offeren varken 

 zwart zijn. 



Als bijgeloof kan den Timorees meer bepaald worden toegerekend zijn ge- 

 loof aan swangi's. Hij heeft dit echter gemeen met de bewoners der omlig- 

 gende eilanden niet alleen, maar zelfs met de geheele bevolking der Molukken, 

 waar overal de s wangi's zeer worden gevreesd. Zeis op Java bestaat dit bij- 

 geloof, hoewel onder een anderen naam. 



Een swangi is volgens het algemeen volksgeloof een mensch, die door ge- 

 heime middelen en kunstgrepen aan anderen zeer veel kwaad kan berokkenen, 

 hem kan ziek maken, ja zelfs doen sterven. In menige kampong bevindt 

 zich iemand, die er op aan wordt gezien dit noodlottig vermogen te bezitten. 

 Soms treft dit vooroordeel onschuldige oude lieden, die iets eigenaardigs in 

 voorkomen of manieren hebben. Dikwerf ook laten zij, die als swangi aange- 

 merkt worden, zich dit aanleunen of zelfs zich er op voorstaan, om daarmede hun 

 voordeel te doen. Deze laatsten schijnen dan ook bekend met eenige genees- 

 krachtige kruiden en vergiften, welke zij den kampongbewoners ook onge- 

 Bierkt weten toe te dienen, als zij zich om een of andere reden te wreken 

 hebben of daaruit eenig voordeel kunnen trekken. 



Het eigen bijgeloof van zulk een swangi voert hem soms tot praktijken, 

 welke inderdaad onschuldig zijn, doch die juist als de noodlottigste en zekerste 

 middelen worden beschouwd om de gezondheid van een uitgekozen slagtoffer 

 te ondermijnen en eindelijk den dood aan te brengen. Dit zoo gevreesde mid- 

 del, waaraan men eenigszins gewijzigd ook in Europa in vroeger jaren geloof 



U 



