— 211 — 



het begin dezer eeuw nog vrij algemeen was en welligt in afgelegen streken 

 nog niet geheel is uitgestorven. 



Het huwelijk onder de Timorezen heeft evenals op Sumatra plaats door 

 het betalen van een zekeren bruidschat aan de ouders der aanstaande vrouw. 



Deze uitkeering van geld en geldswaardige voorwerpen, in Paleinbang en 

 omliggende landstreken bekend onder den naam van djoedjoer, heet hier bélis en 

 is voor gegoede personen en hoofden vrij belangrijk. Vóór de voldoening van 

 den eigenlijken bruidsschat moet echter nog eene andere gift plaats hebben, siri 

 pinang genaamd, strekkende als het ware tot eerste kennismaking. Deze voor- 

 loopige nitkeering moet bestaan in tien verschillende zaken, waaronder: 



1°. een zilveren borstplaat met een rijksdaalder om touw te koopen, waar- 

 aan die plaat zal hangen. 



2°. een zilveren armband en weder een rijksdaalder en zoo voort tot een 

 bedrag van tien voorwerpen en evenveel stukken geld. Na het betalen hiervan 

 kunnen de jongelieden zich als gehuwd beschouwen en te zamen leven. Maar 

 dan blijft de man bij de familie zijner vrouw inwonen en de kinderen uit zulk 

 eene vereeniging zijn het eigendom van den vader der bruid tot na de betaling 

 der bélis. 



Deze gewoonte is geheel en al overeenkomstig met het //ambil anak" op 

 Sumatra. Na het betalen van den huwelijksschat kan de man zijne vrouw 

 echter voeren werwaarts hij verkiest en heeft alsdan het volle vaderlijk gezag 

 over zijne kinderen. 



De bélis bestaat voor gewone lieden in de uitkeering van het volgende : 

 7 geweren, 8 karbouwen, 3 paarden en 2 snoeren geele koralen (moetie 

 salah), welke snoeren eene waarde bezitten van 35 rijksdaalders elk. Hierbij 

 komt eindelijk nog een gouden borstplaat, noni bèna genoemd, benevens een 

 zilveren hoofdplaat in den vorm eener halve maan, welke den naam draagt van 

 korra-korra. Veel aanzienlijker is de huwelijksgift van voorname personen en 

 hoofden. Deze wordt gerekend op 80 snoeren moeti salah en even zoovele rijks- 

 daalders als vertegenwoordigende deze de snoeren, waaraan de koralen geregen 

 worden; vervolgens 40 karbouwen en zoo alles naar rato. 



De familieleden krijgen van elke huwelijksgift hun aandeel, evenredig aan 

 den graad van verwantschap, maar het gebeurt niet zelden, dat de man, na 

 jaren gehuwd te zijn geweest, eerst in staat is de bélis te betalen. 



Een huwelijk is derhalve voor een Timoreesch hoofd eene zeer dure zaak. 

 Dit neemt echter niet weg, dat hij meer dan eene vrouw neemt. De mindere man 

 daarentegen heeft gewoonlijk slechts eene vrouw. Wat echter de huwelijks- 

 feesten betreft, deze zijn veel korter en minder omslagtig dan de formaliteiten 

 bij eene begrafenis. Zij duren in den regel maar één dag. Bij een huwelijks- 

 feest is men ook gewoon geschenken in kleedcren aan de menigte te geven. 



