— 215 — 



Zij bestaan namelijk uit een vier- of vijftal gongs, die niet altijd even zuiver 

 van toon zijn. Zij worden ingevoerd van Java. Bij het bespelen is de over- 

 gang van geluiden meer in den mineur- dan in den majeurtoon, terwijl daar- 

 entegen vele liederen der Timorezen — om het zóó eens te noemen — in laatst- 

 genoemden toonaard gezet zijn. 



Bij het zingen worden dan ook niet altijd de gongs geslagen. Het gezang 

 der Timorezen is krachtiger, minder sleepend en harmonieuser dan dat van de 

 Javanen of Maleijers, ofschoon het meest altijd eindigt in een gehuil als van een 

 troep wilde dieren. Hunne dansen zijn, de lindo uitgezonderd, langzaam en 

 eentoonig en meestal met gezang gepaard zonder muzijk; het zijn ware rei- 

 dansen. 



Tot slot mijner schets zal ik hier een paar Timoresche dansen trachten te 

 beschrijven. 



De lindo is, wat men noemt, een evolutiedans en wordt in oorlogsgewaad 

 uitgevoerd. Hij stelt als het ware de als overwinnaars terugkeerende strijders 

 voor. Bij die gelegenheid wordt een viertal gongs en eene kleine trom geroerd, 

 en dat wel door vrouwen, als bragten deze een welkomstgroet aan mannen of 

 verwanten en vrienden bij hunne aankomst in de kampong. De maat der muziek 

 is bijzonder snel. 



Daar vliegt een man in bonten krijgsdos in den open kring en begint op de 

 maat der gongs een trippeldans en beschrijft zoodoende eenige gebogen figuren. 

 De zilveren plaatjes van zijn kapsel en de kniebanden van wit lokkenhaar 

 doen hem als koppensneller kennen. De klewang is uitgetrokken en steeds in 

 eene beperkte zwaaijende beweging. Nu en dan wordt die afgebroken door eene 

 andere manoeuvre alsof men namelijk een denkbeeldigen vijand den hals afsneed. 

 Maar die eeiste danser blijft niet alleen. 



Weldra is een tweede, een derde, een vierde den open kring binnen ge- 

 huppeld en eindelijk ziet men soms meer dan twintig personen met het geweer 

 op den rug en den uitgetrokken klewang in de hand in eene vrij beperkte 

 ruimte zich trippelend voortbewegen, nu eens om hun eigen as draaijende dan 

 weder heele of halve cirkels beschrijvende. Een vreemd gezigt, die gebaarde man- 

 nen en soms grijsaars zoo in 't rond te zien dribbelen ! doch nog vreemder 

 komt het den oningewijde voor, dat, hoe kort de dansers elkander op de hielen 

 volgen, er nimmer eene verwonding plaats heeft door den steeds vooruitgehouden 

 en altijd in beweging zijnden klewang. 



Onder de reidansen is de nering een der meest gebezigde op feesten; liet is 

 als het ware de vreugdedans bij huwelijken, bij het binnenkomen van den 

 oogst, enz. Men is daarbij dan gewoon toepasselijke liederen te zingen en refrei- 

 nen te gebruiken, zoodat men aan het slot van elke stanze niet zelden ont- 

 haald wordt op het vrij langdurig Olee haha! Olee sa sa! 



Toen de feitor van Noi-Mina, Ebbeh Noni, het bivouac der commissie te 



