C 44 ) 



der voorwendzel dat ze flegts ver- 

 toeven om te pleisteren , met Zuiker- 

 riet. gevuld; 't geen dan uit vrees van 

 ontdekt en opgevat te zullen worden, 

 zo Ipoedig en ruuw toegaat, dat de 

 Planter niet alleen de fchade- heeft, van 

 H geen door hen weggevoerd word; 

 maar ook verliest, al 't geene dat nog 

 te jong is , om gegeeten , of af Vernaaien* 

 te worden, en daarorïi door hun op't 

 Veld agter gelaten is ; — de fchade 

 hier door veroorzaakt is zo aanmer- 

 ktlyk , dat een Molenhouder die dit 

 ongeluk heeft, daar voor anderhalve 

 maand maalens Riet, in één Jaar kan 

 reekenen : en wat middel is 'er dog, om 

 zulks te weeren? zagte weegen baaten 

 riet, en geweldige ontfteeken den toorn 

 der Roovers , en fpooren hun tot wraak 

 aan , welker verfchrikkelyke uitwer- 

 king, gelyk reeds is aangeweezen,nog 

 erger is. — Wat fchade de mieren, 

 fprinkhanen, land- of veldmiiïfen, en 

 andere ongedierten 't Zuikerriet' kun- 

 nen toebrengen, is in de Jaaren 

 1 773- ? 1774- en 1775. , maaralle 

 zeer gebleeken.. — Eindelyk lydén 

 de Molenhouders geen. minder nadeel, 

 door 't hooge water, wanneer de Ri- 

 vieren overvloeijen. — In 't laatst van 

 'tjaar 1779. , en 't begin van 1780. en 

 1783- zyn 'er uitgeftrekte Velden met 



jong 



