



In het daarop volgende jaar stierf Sulthan Moethafar Sjah. Toen hij zijn 

 einde voelde naderen, beval hij den bandahara en de overige grooten aan, 

 om zijnen zoon Abd'oel Djalil in zijne plaats op den troon te verheffen. Dit 

 geschiedde, maar tot groote spijt van Radja Fatimah, die had gewild, dat haar 

 man, Radja Oemar, tot de vorstelijke waardigheid ware geroepen. 



Sulthan Abd'oel Djalil had veel te lijden van de Portugezen. Wel sloeg hij 

 een aanval van hen op zijne hoofdplaats Seloejoet, aan de Djohor-rivier, af, 

 maar hij was toch verpligt zijn zetel over te brengen naar Batoe-Sawar, hooger 

 de rivier op. Hij noemde die plaats Mekain Toehied. 



Hij had drie onechte zoons, genaamd Radja Hasan, Radja Hoesin en Radja 

 Mahmoed. Van hen kreeg in apanage, de eerste het rijk Siak, de tweede Kalantan, 

 de derde Kampar. Voorts had hij twee echte zoons, genaamd Radja Mansoer 

 en Radja Abd'oellah. Bij zijn overlijden werd hij opgevolgd door Radja Mansoer, 

 onder den naam en titel van Sulthan Ala'oedin Rajat Sjah. 



Het was onder de regering van dezen vorst, dat de eerste Nederlanders in 

 Djohor kwamen. 



=?>^> = »->=ï>h' >- 



