— 9 — 



bleven. Althans in 1605 kwam de vlootvoogd Wijbrand van Warwijck, die in 

 het vorige jaar ook Djohor had bezocht, aldaar met eenige Portugesche prij- 

 zen aan en werd goed ontvangen. Hij liet daar als hoofd van den handel 

 achter Cornelis Francken of Franck, waarschijnlijk ter vervanging van Jacob 

 Buijsen ( 1 ), die redenen tot klagten schijnt te hebben gegeven, daar, volgens 

 de Notulen van de Kamer te Amsterdam op den l sten Sept. 1606: //Is geresol- 

 z/veerd dat men den kommies, tot Djohor zijnde, doordien men verstaat dat hij 

 //hem niet wel en draagt van daar zal doen ligten en een bekwaam persoon in 

 z/zijne plaats stellen." In aanmerking nemende de langdurigheid der Oost-Indische 

 reizen van die dagen schijnt men te moeten aannemen dat die kommies Jacob 

 Buijsen was. 



Gedurende het grootste gedeelte van het jaar 1605 waren er Nederlandsche 

 schepen te Djohor, waardoor een voorgenomen aanval van de Portugezen op die 

 plaats verijdeld werd. De Sulthan had immer den Portugeschen Gouverneur 

 van Malakka geweigerd de Nederlanders uit zijn rijk te weren. 



In 1606 werd het eerste verbond tusschen de Nederlanders en den Sulthan 

 van Djohor gesloten. Het gezantschap, dat door Heemskerck naar Nederland 

 was medegenomen, was, door het overlijden van den gezant Magat Mansoer, als 

 mislukt te beschouwen, maar het schijnt toch dat hij vergezeld was van eenen 

 persoon, genaamd Intjeh Kamar, die voor hem optrad, en dat de brief, door 

 den Sulthan medegegeven, voldoende gronden bevatte om de O. I. Compagnie 

 te doen besluiten te trachten de Portugezen van Malakka te verdrijven. Men 

 vindt althans in het reisverhaal van den admiraal Cornelis Matelief de Jonge 

 vermeld, dat hij den geheimen last had om, ware het mogelijk, Malakka te 

 veroveren ( 2 ). 



Uit het reisverhaal van Matelief laten wij hier volgen hetgeen daarin voor- 

 komt omtrent zijne aanrakingen met den Sulthan van Djohor. 



Op den 30 sten April 1606 begon Matelief een aanval op Malakka en op den- 

 zelfden dag zond hij Lodewijk Isaacsen en Hans van Hagen benevens Intjeh 

 Kamar naar den vorst van Djohor, om hem kennis te geven van zijne komst, 

 met uitnoodiging om zich met al zijne magt bij hem te vervoegen. 



De Sulthan had reeds de komst der Hollanders vernomen en den Sabandar 

 van Singapoera, genaamd Sri Radja Negara, afgezonden om zich daarvan te 

 vergewissen. Deze kwam den 5 dcn Mei in de vloot voor Malakka. 



Op de zending van den admiraal kwam ook spoedig antwoord. 



z/Den 13 den Mei," leest men in het reisverhaal, //is de chaloep van Djohor 

 wedergekomen, tijding brengende, dat de koning binnen vier dagen zoude vol- 



(«) Dit zegt ook Valcntijn, deel V, bl. 359. 



( 2 ) Zie het reisverhaal in: Begin en Voortgang der Verccnigde Nederlandsche Gcoctroijeerdc 

 Oost-Iudische Compagnie, ed. 1G1-G , deel II, bl. C, 



