— 12 — 



te mogen maken. Maar als men begon te spreken van hulp, kon men van hem 

 niet anders of zekers krijgen, dan dat hij een arme koning was, die weinig 

 magt had, doch zoude evenwel doen wat hij mogt, en daar zoude aan en aan 

 volk komen; wat zijn broeder bijbrengen zoude, dat wist hij niet. In somma, 

 hoe de admiraal sprak of kalde, hij kon niet weten wat bijstand hij tot de 

 aanstaande belegering zoude geven; altijd was hij een arme koning en had 

 om die oorzaak aan den koning van Holland geschreven om hulp tegen de 

 Portugezen, en, ware het dat hij alleen magtig genoeg was, hij zou de onzen 

 niet geroepen hebben, — en diergelijken. Zoodat de admiraal op het eind van 

 zijne hulp moest zwijgen en voorts van de artikelen spreken tusschen hen 

 beiden." 



,/Na lange protestatiën, wie van beiden eerst zijne eisch zoude doen, heeft 

 de admiraal hem toch moeten toegeven, en zijnen eisch gedaan, begerende de 

 stad te mogen hebben om te negotiëren en zijne goederen daarin te bewaren, 

 als ook dezelve met Nederlanders te bezetten. Voorts zou de koning het geheele 

 land hebben, en zij zouden elkander helpen als broeders tegen alle vijanden in 

 defensie en tegen de Portugezen en Spanjaarden in offensie." 



ff Hierop heeft de koning geantwoord, dat, als hij de stad niet hebben zoude, 

 waartoe hij ze dan uit der Portugezen handen zoude begeren genomen te heb- 

 ben? Aangaande het platte land, daar maakte hij geen werk van; want hij 

 had twintig maal meer land dan hij met zijne onderzaten kon bevolken. Dat 

 overzulks dit geene hulp mogt heeten, maar alleen verandering van kwader 

 tot beter geburen, 'twelk de tijd ook nog wel anders mogt leeren, indien de 

 onzen gelijk de Portugezen waren, daar hij geene zekerheid omtrent had; zoo- 

 dat het dan niet heeten mogt dat wij hem, maar dat hij ons te hulp kwam, 

 om zijn eigen land eenen vreemder te geven dan die het nu had, alleen op 

 hoop van beter gebuurschap; hetwelk, of het regt en billijk was, dat mogten 

 de onzen zelf beoordeelen, die den naam wilden hebben van niemands goed te 

 begeeren en altijd klaagden over het onregt hun door de Portugezen aangedaan, 

 waarover zij ook de wapenen tegen hen voerden." 



z/De admiraal vroeg wederom, wat dan het loon van den krijg voor de 

 onzen zoude wezen, als zij hem geholpen hadden? Waarop hij zeide, dat hij 

 hun plaats wilde geven om een huis te bouwen , waar zij al hunne waren tolvrij 

 zouden mogen inbrengen. Zulks, antwoordde de admiraal, ware geen vrijheid, 

 daar men eenig werk van mogt maken; want de onzen (hadden) weinig waren 

 in zijn land te brengen, en plaats om een huis te bouwen zoude hij zijnen 

 vijanden wel geven , om negotie in zijn land te maken , gelijk dan de koningen 

 van Bantam, Atjeh en Ternate den onzen zulks wel gaven, zonder hun eenigen 

 dienst gedaan te hebben. Voegende eindelijk daarbij, dat hij niets van het zijne 

 begeerd had; want de stad, gelijk die nu is, hadden zijne voorouders niet ge- 

 bouwd, maar alles was der Portugezen werk, zoodat de onzen van hem alleen 



