— 13 ~~ 



zooveel land zouden genieten als de stad van Malakka groot is; want wat er 

 op staat behoorde hem noch zijnen voorvaders toe." 



,/Als hij nu, na lange woorden en wederwoorden , bemerkte, dat hij de stad 

 niet krijgen mogt en niet verder kon, zeide hij, dat hij te vreden was de stad 

 aan den admiraal te laten, mits dat hij hem eene bede vergunnen zoude. "Waarop 

 de admiraal antwoordde, indien dezelve in zijne magt w r are en ook in reden 

 gefondeerd, zoo wilde hij hem daarin te wille zijn. Daarop heeft hij den admi- 

 raal met den tolk alleen geroepen en in het oor gezegd, dat hij begeerde dat 

 men met hem een togt naar Atjeh doen zoude, om den koning te verdrijven. 

 Maar de admiraal zeide, dat zulks niet redelijk was, dewijl de onzen met dien 

 van Atjeh in vrede stonden; maar wel wilde hij hem beloven, indien die van 

 Atjeh hem kwam bekrijgen, dat de onzen hem met alle magt zouden helpen 

 beschermen, of liever hun best doen om dien van Atjeh met hem te vereenigen." 



//Eindelijk zijn zij met elkander verdragen en hebben dit navolgende con- 

 tract gemaakt, dat in het Duitsch en Maleisch werd gesteld en door beide ko- 

 ningen daarna voor Malakka onderteekend en bezworen." 



De korte inhoud van dat contract was als volgt ( 1 ): 



Artikel 1. 



Matelief zal, op verzoek van den koning van Djohor, hem helpen om de 

 stad Malakka aan de Portugezen te ontweldigen. De stad zal voor de Staten 

 behouden worden, zonder belasting of overheid te erkennen. Het geheele land 

 zal aan den vorst blijven, maar er zal zooveel van genomen kunnen worden 

 als noodig is voor de stad. 



Artikel 2. 



De Nederlanders mogen in 's Sulthans land hout kappen voor scheepsbouw 

 en benoodigdheid van de stad. 



Artikel 3. 



De Nederlanders zijn tolvrij in de stad. 



Artikel 4. 



Geen Europeanen mogen in 's Sulthans landen handelen zonder verlof van 

 onzen landvoogd van Malakka. 



Artikel 5. 



De Sulthan zal de afgebrande voorstad Kampong Kling weder bevolken en 

 buiten onze bemoeijenis regeren. Zoo mogelijk zal hij zich daar vestigen. 



Artikel 6. 



Al het veroverde geschut is voor den Sulthan, maar hij zal er de helft 

 van in de stad laten, totdat de Nederlanders ander hebben aangevoerd. 



Artikel 7. 



De buit, die in de stad gemaakt wordt, wordt verdeeld tusschen beide par- 

 tijen, ieder de helft. 



(') Het is in zijn geheel opgenomen als bijlage I. 



