— 17 — 



bewezen had, dat de krijgsmagt, waarover de Sulthan kon beschikken, niets 

 te beteekenen had en, door hare lafhartigheid en ongebondenheid, eigenlijk meer 

 last veroorzaakte dan hulp verschafte. 



De vloot zeilde daarom, op 29 December, naar Djohor of Batoe Sawar en 

 ankerde op 5 Januarij 1609 voor de monding van de rivier van Djohor. Den 

 8 sten Januarij bragt de admiraal den Sulthan een bezoek en werd zeer vriend- 

 schappelijk ontvangen. Het duurde tot den 12 den eer het tot de behandeling 

 van zaken kwam, en toen openbaarde de admiraal de reden van zijne komst, 

 namelijk om te onderhandelen over het bouwen van een fort te Djohor (*), tot 

 bescherming van den Sulthan tegen de Portugezen en om hen van daaruit af- 

 breuk te kunnen doen. De Sulthan zeide dit nog niet te kunnen toestaan, maar 

 verzocht te worden geholpen met geld en amunitie. Bij nadere onderhandeling 

 bleek het, dat de reden van deze weigering daarin lag, dat de Sulthan vreesde, 

 dat de Hollanders, even als de Portugezen, met de inlandsche vrouwen zouden 

 omgaan; dit werd althans voorgewend. De admiraal bepaalde er zich dus toe 

 een paar schepen, de Roode Leeuw met Pijlen en de Griffioen, tot, 1 Julij 1609 ter 

 bescherming bij Djohor te laten, alwaar hij aanstelde Jacques Obelaer tot opper- 

 koopman, Abraham Willemsz de Rijck tot onderkoopman en Hector Roos tot 

 diamantkenner nevens drie assistenten en eenige andere personen. Van het vorige 

 personeel bleef daar ook nog de onderkoopman Cornelis Francx ( 2 ). Van den 

 Broeck werd benoemd tot opperkoopman op de Roode Leeuw met Pijlen. Nicolaas 

 Puijck vervulde die betrekking op de Griffioen. De Sulthan werd nog voorzien 

 van 3000 realen van achten en eenig kruid en lood. 



Den 6 den Februarij 1609 zeilde de vloot naar Bantam. 



De Sulthan gaf den admiraal mede een brief aan de Staten-Generaal en 

 den Stadhouder, luidende als volgt ( 3 ) : 



z/In den Naam Gods, overhoofd van alles dat in de wereld geschapen is, 

 i/en van den profeet Mohamad, in zijnen naam geroepen en gezonden. 



ff Dit schrijven is van Jang di pertoean, koning van Djohor en Malakka, 

 z/als ook van Radja Sabrang, broeder van Jang di pertoean, die vast en eeuwig- 



( L ) Dit was den vlootvoogd in het bijzonder opgedragen bij de geheime Instructie van Bewind- 

 hebbers, dd. 13 October 1607. Zie „Opkomst van het Ned. gezag in O. L," door Jlir. Mr. J. K. J. 

 de Jonge, deel III, bl. 72. 



( 2 ) In „Iets over onze vroegste betrekkingen met Japan," door Mr. L. C. D. van Dijk, wordt 

 hij, op 4 Mei 1609, genoemd als opvolger van den kort te voren overleden onderkoopman Abraham 

 de Riche, die wel dezelfde zal zijn als Abraham Willemsz de Rijck. 



( 3 ) Men vindt dezen brief en de volgende schrifturen opgenomen in de reis van den admiraal 

 Pieter Willemsz Verhoeff, beschreven in het tweede deel van //Begin en Voortgang der Verecnigi'e 

 Nederlandsche geoctroijeerde Oost-Indische Compagnie," uitgaaf van 1(H6. In margine van hl. 204 

 wordt gezegd dat de brief is geschreven in October 1625. Het. gehccle verband der y.aak doet ech- 

 ter zien dat dit cene vergissing is. Bovendien waren Sulthan Ala'ocdiu en Uadja Sabrang toen 

 reeds lang dood. 



