«■» 31 ■*- 



,/Be koning van Djohor niet magtig genoeg zijnde den koning van Atjeh 

 r/te wederstaan, was op 't gerucht van de komst dezer armade gevlugt en hield 

 ,/zich in praauwen en ander vaartuig onder de eilanden van Bintang, daarom- 

 .//trent gelegen, om den koning van Atjeh te ontduisteren. Die van Malakka, 

 ,/dewelken met den koning van Djohor vrede of treves gemaakt en tot confirmatie 

 //van dezelve des konings zoon met fregatten naar Pahang geconvo ij eerd hadden 

 „om de possessie van 'tzelve rijk, hem opgedragen, te aanvaarden, waren af- 

 .//gekomen tok assistentie van den koning van Djohor" ( 1 ). 



Omtrent deze zaak wordt nog eenig licht verspreid door een brief, op 12 

 December 16:37 geschreven aan de Indische Regering door Cornelis Simonsz van 

 der Veer ( 2 ). Deze was, als kommandeur van eenige Compagnies vaartuigen 

 van 1636 tot 1639 belast met het benadeelen der Portugezen in den omtrek van 

 Malakka ( 3 ). Hij moest daartoe den Sulthan van Djohor tot vriend houden en 

 was daardoor in de gelegenheid goede inlichtingen omtrent de gebeurtenissen 

 in dat Tijk te krijgen. 



Uit dien brief blijkt, dat de Sulthan van Djohor, na de verwoesting van 

 die plaats, is medegevoerd naar Atjeh en aldaar gedood,, //omdat volkomentijk 

 w den Atjender niet geassisteerd had tegen de Portugezen." Hij werd opgevolgd 

 door zijn broeder Radja Bongsoe (Abd'oellah), die aan eene zuster van den 

 -overleden Sulthan van Atjeh werd gehuwd, 



Sulthan Ala'oedin is dus., af te leiden uit het vorenstaande, om het leven 

 gebragt omstreeks 1615 ( 4 ). Zijn broeder, Radja Abd'oellah, nam den naam aan 

 van Sulthan Hammat Sjah. Ook hij was niet gelukkig in zijne regering, want 

 hoezeer hij zijne residentie vestigde op Lingga, in stede van te Djohor of Batoe 

 Sawar, werd hij in Maart 1623 aldaar door de Atjehnezen aangevallen j welligt 

 .ook omdat hij zijne vrouw, de princes van Atjeh, derwaarts had teruggezonden. 

 Zijne, nieuwe stad werd verwoest, een aantal Djohorezen medegevoerd en de 

 vorst gedwongen de wijk te nemen., tengevolge waarvan, zooals de Indische 

 Regering schrijft aan Heeren XVII en bij brief van 3 Januarij 1624 ( 5 ): //de 

 z/veldvlugtige koning van hartzeer is overleden, waarmede apparent 't vermaarde 

 //rijk van Djohor een einde neemt." De weduwe van Sulthan Hammat vlugtte 



(') De Portugezen -werden toen door de Atjehnezen geslagen. 



( 2 ) Zie „ Stukken betrekkelijk het beleg en de verovering van Malakka in 1640— JL641_," door 

 P. A. Leupe. Bijlage I. 



(3) Volgens art. 51 der Instructie voor den Gouverneur-Generaal Hendrik Brouwer, dd. 17 

 Maart 1632, achtten de Heeren XVIIen het niet geraden Malakka te belegeren, zoowel omdat 's 

 Compagnies gelegenheid het niet toeliet, als omdat men de plaats niet in vrede zou kunnen bezitten. 

 Het werd echter noodig geoordeeld het vaarwater benoorden Malakka door eene vloot bezet te hou- 

 den, om den vijand daar werk te geven.— Zie Mr. P. Mijer, Instructiën enz. 



(*) De Maleische kronijken vermelden niet dat Ala'oedin te Atjeh gedood zou zijn. 

 ( 5 ) Op '» Rijks Archief/ 



