

— 33 — 



komst aan te gaan. Het resultaat daarvan is ons niet bekend, maar de Rege- 

 ring maakte ernstige aanstalten om Malakka te vermeesteren, hetgeen, na eene 

 blokkade en een beleg van Junij 1640 tot 14 Januarij 1641, eindelijk gelukte. 

 Onze magt stond onder het bevel van den kommandeur Minne Willemsz. Caer- 

 tekoe. De Sulthan van Djohor had met eenige Maleijcrs het beleg ondersteund, 

 hoezeer er al luttel dienst in het strijden van hen werd ondervonden. Zij waren 

 alleen te gebruiken voor het opwerpen van aardewerken. De Atjehnezen, die 

 onze hulp hadden verzocht om Malakka aan de Portugezen te ontweldigen, 

 boden in het geheel geene medewerking, daar zij met Djohor in vijandschap 

 waren. De laksamana van Djohor deed zijn best om de Nederlandsche magt te 

 ondersteunen, maar kon de vreesachtigheid en ongebondenheid der Maleische 

 troepen niet overwinnen. 



Eene der eerste daden van den Gouverneur van Malakka Joan van Twist was 

 het zenden van den sabandar Jan Jansz. Menie naar Djohor, - — of Makam Tolhied, 

 zoo als toen nog de zetelplaats des Sulthans heette, — om te trachten den vrede 

 tusschen Djohor en Atjeh te bewerken, waarin deze in Augustus 1641 ook slaagde. 



Malakka werd voor de O. I. Compagnie behouden, buiten eenige bemoeijenis 

 van den Sulthan van Djohor. Het is ons niet bekend, dat dienaangaande nader 

 met den Sulthan gehandeld is. 



Valentijn meldt ook, dat Sulthan Abd'oeldjalil twee gezanten, genaamd 

 Radja Indra Lela en Magat Mansoer naar Nederland gezonden heeft. Er is ons 

 echter niets van die ambassade gebleken. Wij hebben alleen gevonden, dat hij 

 in 1648 een contract sloot met de O. I. Compagnie. Van den inhoud is ons 

 echter niets anders bekend, dan het beding van uitlevering van voortvlugtigen 

 en het aandoen van Malakka door vaartuigen, bestemd naar Atjeh, om passen 

 te halen (*). Ook zond de Sulthan van Djohor in 1650 een gezantschap naar 

 Batavia, om een pas te vragen voor zijne naar de kust van Koromandel be- 

 stemde vaartuigen. Hij w.enschte dien pas doorloopend te hebben, maar ver- 

 kreeg dien slechts voor 1651. 



Het schijnt, dat omtrent dien tijd de banden tusschen Djohor en Siak min 

 of meer verslapt waren; althans Siak had omstreeks 1662 geen afzonderlijken 

 vorst meer, en zoowel de rivier van Siak als die van Rekkan werden door den 

 Sulthan van Djohor onder regtstreeksch beheer gesteld van sabandars of stede- 

 houders, belast met het heffen van belastingen. 



Ook in Indragiri breidde zich het gezag van Djohor uit, doordien de Jang 

 di pertoean moeda in 1669 daar het bestuur aanvaardde. 



Hoezeer dus het gezag van Sulthan Abd'oeldjalil zich langzamerhand her- 

 stelde, ondervond hij echter minder gemakkelijk te overkomen moeijelijkheden 

 met den vorst van Djambi, van wien eene dochter met zijnen neef, die den 



(') Reeds in 1685 was dit contract niet meer in de Archieven te Batavia aanwezig. 



