— 35 — 



Sulthan Ibrahim verhuisde, volgens de Boegisehe kronijk, in 1678 naar 

 Riouw, en liet van daar uit Djambi beoorlogen, en in 1682 in Siak zekeren 

 Radja Hitam aanvallen, die overwonnen werd. Deze Radja Hitam was kort te 

 voren van Borneo overgekomen en door de Menangkabauërs aan de Siak-rivier, 

 die de heerschappij van Djohor afwierpen, ais vorst erkend en gehuldigd. Radja 

 Hitam zelf was een Menangkabauër van geboorte, en waarschijnlijk was het 

 deze persoon, die men later onder den naam van Radja Ketjil terugvindt. 



Sulthan Ibrahim zocht steun bij de O. I. Compagnie en zond in het begin 

 van 1682 een gezantschap naar Batavia, bestaande uit de orang-kaja's Sri Bidji 

 Pakrama en Toen Lela Wangsa. Zij bragten een' brief over aan den Gouver- 

 neur-Generaal Cornelis Speelman, waarin o. a. het volgende voorkomt: ,/waar- 

 ,/mede (met den brief) ik uitdruk mijne vriendschap en genegenheid, gelijk voor 

 /,-dezen; want de Djohorezen hebben voor alle anderen altijd vriendschap met 

 z/de Hollanders, ten tijde van den ouden Sulthan Ala'oedin, koning van Djohor, 

 //gehouden, wanneer hij gezanten naar Holland tot de stad Amsterdam heeft ge- 

 z/zonden, met name Magat Mansoer, van welken tijd af tot nu toe de Djoho- 

 z/i-ezen met de Hollanders altijd in vriend- en bondgenootschap zijn geweest, en 

 z/de Djohorees is ook de eerste van alle plaatsen hier beneden winds, die met 

 z/de Hollanders vriendschap heeft gehouden." 



De Sulthan noemde zich in dien brief: Jang di pertoean, koning van het 

 rijk van Djohor en Pahang. 



De Gouverneur-Generaal Speelman antwoordde bij brief van 12 April 

 1682 ( x ) in even vriendschappelijke bewoordingen, en deed daarbij het verzoek, 

 dat aan de O. I. Compagnie de alleenhandel in 's vorsten rijk zou worden toe- 

 gestaan. Tot het treffen van eene overeenkomst daartoe werd de Sulthan ver- 

 wezen naar den Gouverneur van Malakka. 



Sulthan Ibrahim stierf te Riouw in 1685. Men leest dat in de Bataviasche 

 Nouvelles ( 2 ) van dat jaar: ,/Men deed aldaar te (Malakka) berigt, dat de koning 

 z/van Djohor den 16 den Februarij 1685 overleden en dat de zoon van eene zijner 

 //vrouwen, nog zeer jong, tot koning zoude aangenomen zijn, tot wiens meer- 

 z/derjarigheid de koningin de regering zou blijven waarnemen." 



In de generale missive naar Patria van 11 December 1685 ( 3 ) staat: 



// de dood van den koning van Djohor, Radja Ibrahim, dien men 



//vermoedt, dat door drie zijner vrouwen vergeven zou wezen. Zijn zoon was 

 z/tot koning gesuccedeerd, doch de weduwe, vermits zijne minderjarigheid, in 



(!) Beide brieven zijn op 's Rijks Archief. Uit dieu van den Gouverneur-Generaal blijkt, dat 

 er vroeger ook gezanten van Djohor te Batavia waren geweest. 



( 2 ) De Bataviasche Nouvelles waren eene soort van geschreven courant , waardoor de Hooge 

 Regering te Batavia de bestuurders van de Buiteugewesten op de hoogte hield van hetgeen er 

 voorviel. 



( 3 ) Op 's Ryks Archief. 



