— 39 — 



Artikel 6. 

 De bevolking langs de rivier van Siak en affluenten heeft, het regt om 

 houtwerken aan de Compagnie te verkoopen. 



De Djohorsche sabandar van Sebauwa zal 's Compagnies handel niet mogen 

 tegenwerken, 



Artikel 7. 

 De onderdanen van Djohor mogen op de rivier van Siak handelen in pro- 

 visiën en kleinigheden. Hunne vaartuigen zijn onderworpen aan visitering door 

 's Compagnies vaartuigen en aan confiscatie van verbodene waar. 



Artikel 8. 

 Wederzijdsche uitlevering van weggeloopen slaven en overloopers. Men- 

 schenroof wordt met den dood gestraft. Ook de eerste vrijwillig weggeloopen 

 slaaf wordt, tot afschrik, met den dood gestraft. 



Artikel 9. 

 Onderdanen van Djohor zal geen overlast worden aangedaan door 's Com- 

 pagnies kruisers op de rivier van Siak of Bengkalis. 



Djohorezen, aanleiding tot ongenoegen gevende, zullen worden gestraft. 



Artikel 10. 

 Djohor zal 's Compagnies belang zooveel mogelijk behartigen en het contract 

 trouw naleven. 



Het groote voordeel van dit contract voor de O. I, Compagnie was, naar 

 de zienswijs van die dagen, het bedingen van den tolvrijen alleenhandel. Dat 

 voorregt bezat de Compagnie tot nog toe niet, en het was, werden er geene 

 belemmeringen in ondervonden, van zeer groot belang, omdat het Djohorsche rijk 

 niet alleen bevatte het Maleische schiereiland, maar ook het uitgestrekte land 

 van Siak. Door zich den handel langs de rivier van Siak te verzekeren , was 

 de Compagnie meester van bijkans het geheele verkeer in de binnenlanden van 

 Sumatra tot in de gewesten, die thans tot de Residentie Padangsche Boven- 

 landen behooren; want in dien tijd liep de handelsweg meer naar de Oost- dan 

 naar de Westkust van Sumatra, waar toen nog geene handelsplaatsen van eenig 

 belang waren. Er werd dan ook onmiddelijk gebruik gemaakt van het bij art. 

 5 bedongen regt, door te Petapahan, hoog op aan de Siak-rivier gelegen, een 

 houten loge op te rigten, die echter reeds in 1690 weder ontruimd werd. 



Het bestuur van Malakka had zich moeite gegeven, om met den toestand 

 van de landen aan het hooger gedeelte van de rivier van Siak gelegen, bekend 

 te worden. Niet alleen kan men uit den voren aangehaalden brief van de Hooge 

 Regering aan het bestuur van Malakka van 15 November 1685 afleiden, dat 

 reeds voor dien tijd de onderkoopman Casper Temmer derwaarts in zending was 

 geweest, maar reeds zoo vroeg als 11 Januarij 1676 had de Gouverneur Balt- 

 hasar Bort met de hoofden der binnenlandsche negorijen Kota-Rena, Kabon en 



