— 43 — 



Alvorens den levensloop van den zoon van Intjeh Apoeng te volgen zullen 

 wij overzien, wat ons blijkt van de verhouding van den opvolger van Sulthan 

 Mahmoed tot de Oost-Indische Compagnie. 



De bandahara Sri Maharadja beklom den troon van Djohor op 3 September 

 1699. Hij nam aan den titel en den naam van Sulthan Abd'oeljalil Rajat Sjah. 

 Zijn medepligtige, de Toemenggoeng, werd verheven tot Jang di pertoean moeda. 



Aanvankelijk schijnt de nieuwe Sulthan zich niet veel aan de vriendschap 

 der O. I. Compagnie te hebben laten gelegen liggen. Althans in 1705 ontving 

 hij de zendelingen van den Gouverneur van Malakka, zijnde de luitenant Jan 

 Pietersz. Theelen en de boekhouder Sirnon Willem Decker, wel is waar niet 

 onbehoorlijk, maar noch hij, noch de bandahara wilden hen te woord staan over 

 het eigenlijke doel van hunne zending. Bovendien schreven zij aan den Gou- 

 verneur, dat het contract van 16S9 slechts tot 's konings meerderjarigheid (dus 

 die' van den vermoorden Sulthan Mahmoed) van kracht was geweest. Zij kon- 

 digden tevens aan het zenden van gezanten naar Malakka. In afwachting daarvan 

 liet de Gouverneur de zaak van het contract rusten en ging voort met dat van 

 1689 als werkende te beschouwen. Onder anderen werd de handel in Siak 

 gedreven zoo als dat contract toestond, en men leest, dat in Mei 1706 de adsistent 

 Nicolaas van Cuijlenburg en de onderstuurman Abraham Boone met de chaloep 

 Elizabeth in kommissie naar Petapahan vertrokken, tot het van de hand zetten 

 van kleeden tegen tin en goud; het tin te berekenen tegen 30 tot 32 rds. de 

 baar van 375 ponden, en het goud tegen 20 a 21| rds. de tail van 18 maas. 

 Eene dergelijke zending, bestaande uit den koopman Fleur, den onderkoopman 

 Johan de Wolff en den vaandrig van Walcheren , werd te gelijker tijd afgevaar- 

 digd naar Djohor en de zoogenaamde tin-kwartieren. Zij bevond, dat aan den 

 handel van de Compagnie veel nadeel werd gedaan door een depot van handels- 

 waren , dat eenige Malakkasche burgers op het eiland Pantjor, nabij de kust 

 van Sumatra en den Riouw -archipel, hadden gevestigd. 



Eerst in 1710 vinden wij melding van een gezantschap van Djohor naar 

 Malakka, dat met //impertinente en onregtmatige pretentiën" te berde kwam. 

 De Hooge Regering gelastte den Gouverneur Willem Six, bij brief van 24 October 

 van dat jaar ( l ), om, wanneer de Sulthan daarbij bleef persisteren //goede zorg 

 //te dragen, dat noch door den koning van Djohor, noch door iemand anders 

 veenige infractie aan het regt, de Compagnie competerende, worde gedaan, veel- 

 z/min te lijden, dat door dezelven aan ons de wet zoude gesteld w T orden; maar 

 z/U. E. zullen ons goed regt tegen dezen onredelijken vorst moeten main tineren 

 v en handhaven. Maar ook aan den anderen kant moeten U. E. die voorziening 

 //doen, om, zooveel in uwe magt is, te beletten, dat onze handelaars aldaar 

 vmesures gebruiken, waardoor 't konde gebeuren dat dien koning of zijne 



(») Op het Archief te Malakka. 



\ 



\ 



