— 48 — 



groote rol speelde in Djohor. De kronijk zegt van zijnen levensloop het volgende : 



Onmiddelijk na het overlijden van Sulthan Mahmoed, begaf zich de Ban- 

 dahara naar het vorstelijk paleis en deed door vroedvrouwen onderzoeken, welke 

 vrouwelijke hof bedien den in z wangeren staat waren. Van haar, die zoodanig 

 werden bevonden, werd op eede afgevraagd, of zij door wijlen den Sulthan 

 bezwangerd waren. Waarschijnlijk uit vrees ^an het leven te zullen verliezen, 

 zwoer ook Intji Apoeng, dat, zoo zij van den Sulthan zwanger mogt zijn, zij 

 haar kind nimmer wilde aanschouwen. 



Intusschen had Intji Apoeng haar geheim medegedeeld aan haren vader, 

 den Laksamana, die haar op eene afgezonderde plaats verborg, alwaar zij van 

 eenen zoon beviel. Getrouw aan de woorden, zoo niet aan de bedoeling, van 

 haren voor den toenmaligen bandahara afgelegden eed, wilde zij haar kind bij 

 de geboorte niet zien en deed het onmiddelijk van zich verwijderen. De Lak- 

 samana zag om naar een middel om het kind zonder gevaar groot te brengen 

 en wendde zich daartoe tot Radja Negara, hoofd van Singapoera, door wiens 

 tusschenkomst het kind werd toevertrouwd aan den Toemenggoeng van Moewar, 

 die het liet doorgaan als een kind van Radja Negara, dat hij als het zijne 

 had aangenomen. 



Toen het kind zeven jaren oud was, nam de Toemenggoeng van -Moewar, 

 bij gelegenheid, dat hij ten hove moest verschijnen, het mede naar Djohor, om 

 het den Laksamana te vertoonen. Op het gerucht van de sprekende gelijkenis 

 van het kind op wijlen Sulthan Mahmoed, waarbij verhalen werden gevoegd 

 van de sterke neiging van het kind om het graf van dien vorst te bezoeken, 

 kreeg Sulthan Abd'oeldjalil eenige achterdocht en gaf hij last om het te zoeken. 



De Laksamana, hiervan onderrigt, haastte zich het kind toe te vertrouwen 

 aan eenen in Menangkabau op Sumatra te huis behoorenden handelaar, genaamd 

 nakoda Malirn, wien hij tevens het geheim der geboorte openbaarde. Nakoda 

 Malim nam de zorg voor het kind op zich en vertrok er mede naar Djambi, 

 terwijl hij het den naam gaf van Toean Boedjang. Van Djambi bragt nakoda 

 Malim zijn voedsterzoon naar Pagarr»oejoeng, alwaar hij hem aan den vorst van 

 Menangkabau, Jang toean Sakti, onder mededeeling van het geheim zijner ge- 

 boorte, voorstelde. Deze vorst en zijne moeder waren uitermate met Toewan 

 Boedjang ingenomen, namen hem als hun kind aan en deden het mogelijke om 

 hem overeenkomstig zijne afkomst op te voeden. Den leeftijd van dertien jaren 

 bereikt hebbende verzocht en kreeg Toewan Boedjang verlof van den vorst van 

 Menangkabau om te gaan reizen, ten einde zich te bekwamen. 



Hij trok door de binnenlanden van Djambi naar Palembang, alwaar hij 

 als sirih-doosdrager in dienst trad bij Sulthan Lemah-Abang. Deze vorst was 

 in twist met twee andere pretendenten op den troon van Palembang, zijnde 

 Sulthan Anom en Sulthan Agong. Hij moest het onderspit delven en vertrok 

 naar Djohor, met het doel te trachten eene dochter van den Sulthan ten hu- 



