— 52 — 



den afgetreden vorst, om te trachten eene omwenteling te bewerken. Hij vond 

 daartoe eene magtige bondgenoot in zijne zuster Tongkoe Tengah, die zich op 

 Radja Ketjil wilde wreken wegens den smaad, dien hij haar had aangedaan, 

 door zijn voorgenomen huwelijk met haar af te breken en aan hare jongere zuster 

 de voorkeur te geven. 



De Maleische kronijken verhalen op eene misschien romantische wijze, hoe- 

 danig het werd aangelegd om Daing Parani tot de Djohorsche belangen over te 

 halen. Radja Soleiman verzocht hem op zekeren dag ten middagmaal en onder- 

 hield hem toen over zijne plannen. Eensklaps werd een gordijn, dat eene deur 

 bedekte, opgerold en Tongkoe Tengah vertoonde zich in een prachtig gewaad 

 voor de oogen van den Boegischen vrijbuiter, dien zij volgenderwijs toesprak: 

 „O Boegische vorst! zoo gij wilt medewerken om mij te verlossen van de 

 //schande, die op mij rust, dan wil ik uwe dienstmaagd worden, zoo geheel in 

 w uwe magt als de rijst, die gij kaauwt, en in wat gij ook van mij moogt ver- 

 //langen zal ik u gehoorzamen." Dit was voldoende om Daing Parani tot een 

 besluit te doen komen, en hij kwam met Radja Soleiman overeen, dat, bij 

 welslagen van hunne plannen, deze zou worden Jang di pertoean besar en hij- 

 zelf Jang di pertoean moeda. 



Daing Parani verbond zich hierop in den echt met Tongkoe Tengah, en de 

 zamenzweerders kwamen met elkander overeen, dat Daing Parani den Sulthan 

 (Radja Ketjil) zou vermoorden, en dat Tongkoe Tengah zich door list zou meester 

 maken van diens echtgenoote, hare zuster Kamarijah. Dit laatste gelukte, door- 

 dien Tongkoe Tengah zich naar het vorstelijk paleis begaf, terwijl de Sulthan 

 aan het gebed was, en hare zuster medenam naar de woning van haren vader 

 den Bandahara. 



Op het vernemen van deze stoute daad werd de Sulthan zeer verbolgen en 

 gaf hij last om onmiddelijk de woning van den Bandahara aan te vallen. 



Dit geschiedde en Tongkoe Kamarijah werd uit hare gevangenschap ver- 

 lost. De Bandahara nam met Radja Soleiman en Tongkoe Tengah de vlugt naar 

 Pahang, terwijl Daing Parani zich in aller ijl naar Langat begaf om de daar 

 aanwezige Boegies af te halen en met hen Djohor aan te vallen. 



Radja Ketjil intusschen zond den Laksamana Sakam met eenige praauwen 

 af, om den Bandahara te achterhalen. De Laksamana ontmoette hem aan de 

 monding der rivier van Pahang en deelde hem het bevel des Sulthans mede. 

 De Bandahara antwoordde, dat hij zich te zeer schuldig gevoelde om voor zijnen 

 vorst te verschijnen en verzocht, als eene gunst, om te mogen worden gedood. 

 Daar de Laksamana vreesde, dat, indien de Bandahara naar Pahang mogt ont- 

 komen, zulks aanleiding tot groote verwikkelingen voor Djohor zou geven, 

 besloot hij aan zijnen wensch toe te geven, en zond eenige lieden af om hem 

 het leven te benemen. 



Na zich met zijne dochter Tongkoe Tengah eenigen tijd te hebben verdedigd 





■M 



