Mua 55 "•"• 



digheid. Er bestaat namelijk eene geschrevene geschiedenis van dat tijdperk, 

 afkomstig van de Boegische onderkoningen van Riouw, wier belang natuurlijk 

 medebragt daden van hunne voorvaderen in het schoonste licht te plaatsen en 

 hunne magt en hunnen invloed te doen rusten op de groote diensten, die zij 

 aan de Djohorsche dynastie hebben bewezen. 



Zoo als het verhaal van hunne zijde luidt, erkennen zij den te Pahang 

 vermoorden Bandahara als den wettigen Sulthan van Djohor en hebben hunne 

 voorvaderen zich eeuwige regten op de dankbaarheid der dynastie verworven door 

 de standvastigheid en de trouw, waarmede zij haar tegen Radja Ketjil en diens 

 afstammelingen, de vorsten van Siak, hebben gehandhaafd, hoezeer de Boegies 

 ook aan de haat der Maleische grooten hebben blootgestaan. Is nu de Sedjarah 

 Malaijoe op de hand der Maleijers, de geschiedenis der onderkoningen is zekerlijk 

 op die der Boegies, en daar er geene derde, van onpartijdigen afkomstige ge- 

 schiedenis van die tijden bestaat, mogen wij de laatste niet stilzwijgend voor- 

 bijgaan. Zie hier dus het verhaal beknopt wedergegeven. 



De Sulthan, die bekend is onder den naam van Marhoem mangkat di 

 koewala Pahang (de Bandahara, die den troon had overweldigd, maar omtrent 

 wiens regten het verhaal zwijgt) had een ouderen broeder, genaamd Tan Hoesin, 

 geboren uit dezelfde ouders. Tan Hoesin, hoewel ouder, was slechts Bandahara 

 van zijnen broeder, en zelfs was hij minder dan de zoon zijns broeders, daar 

 deze tot Radja Moeda was verheven. Dit maakte Tan Hoesin ontevreden en 

 deed hem omzien naar middelen om zich, ten koste van zijnen broeder en van 

 diens zoon, te vei-heffen. Hij bewerkte daartoe een huwelijk tusschen de dochter 

 zijns broeders, Tongkoe Bongsoe of Kamarijah, met Radja Ketjil van Siak, maar, 

 zoodra was dit huwelijk niet tot stand gekomen, of hij stookte beide partijen 

 tegen elkander op, ten gevolge waarvan Radja Ketjil allerhande beleedigingen 

 werden aangedaan; zelfs werd zijne vrouw door hare zuster, Tongkoe Tengah, 

 hem ontroofd. Radja Ketjil, deze behandeling moede, verliet Djohor, maar de 

 Bandahara Tan Hoesin bleef iu verstandhouding met hem, en haalde hem over 

 tot eenen aanval op Djohor, waarin Tan Hoesin hem binnen de stad zou onder- 

 steunen. De aanval gelukte; Djohor werd veroverd; de Radja Moeda maakte 

 amok, waarin hij door de Menangkabauërs, die Radja Ketjil hadden gevolgd, 

 Averd afgemaakt, en de Sulthan vlood met zijne kinderen, waaronder Radja 

 Soleiman, Tongkoe Tengah en Tongkoe Kamarijah, naar Pahang. Hij werd 

 echter door Radja Ketjil gevolgd, in de monding der rivier van Pahang achter- 

 haald, en aan boord van zijne praauw door de Menangkabauërs gedood, terwijl 

 hij zat op het tapijt, waarop hij zijne gebeden deed. 



Volgens eene andere kronijk van Boegischen oorsprong, genaamd Hikajat 

 Djohor (Verhaal van Djohor), zou dit zijn voorgevallen in 1716. Radja Ketjil 

 nam zijne vrouw weder tot zich, maar maakte zijn zwager Radja Soleiman en 

 diens zuster Tongkoe Tengah, tot zijne sirihdoos- en zwaarddragers. 



