— . 56 — 



Hij Vestigde zich te Riouw, alwaar hij het vorstelijk gezag over Djohor 

 uitoefende, en zich eene fraaije en vorstelijk versierdenvoning bouwde. De Ban- 

 dahara Tan Hoesin was over dezen loop der gebeurtenissen niet te vreden. Hij 

 had Radja Ketjil willen gebruiken als een instrument orn op den Djohorschen 

 troon te geraken. Toen nu Radja Ketjil zich het gezag had aangematigd, begreep 

 Tan Hoesin dat hij slechts door zijne gunst zijn doel zou kunnen bereiken. Hij 

 wendde zich dus herhaaldelijk tot Radja Ketjil om te betoogen, dat het noodza- 

 kelijk was iemand tot Sulthan van Djohor te verheffen; - dat Radja Soleiman 

 te jong en bovendien van lage afkomst was, zijnde zijne moeder eene Atjehsche 

 slavin geweest, die in der tijd voor een deksel van eene rijstpot was geruild - 

 en dat dus niemand meer aanspraak had op den troon dan bij, Bandahara. 

 Radja Ketjil had daar echter geene ooren naar en bleef er bij, dat hij Radja 

 Soleiman op den troon zou plaatsen, zoodra hij den gevorderden leeftijd zou 

 hebben bereikt. Deze edelmoedigheid, zoo het verhaal waarheid bevat, iets 

 waaraan men, in aanmerking nemende het Maleische karakter, wel eenigszins 

 mag twijfelen, bevredigde Bandahara Tan Hoesin volstrekt niet. Hij bezon dus 

 een middel om zich ook van Radja Ketjil te ontdoen, en zond een vertrouwd 

 persoon naar Boegies, om den prins Daing Marewah, later genaamd Kalana 

 Djaja Poetra, uit te noodigen met eene krijgsmagt naar Riouw te komen, ten 

 einde Radja Soleiman te onttrekken aan het juk van Radja Ketjil en zijne 

 Menangkabauërs. Daing Marewah gaf daaraan gehoor; hij kwarn naar Riouw 

 over en versloeg en verjoeg de Menangkabauërs. Maar ook thans werden de 

 plannen van den Bandahara Tan Hoesin verijdeld; want, toen hij bij Daing 

 Marewah dezelfde gronden aanvoerde als bij Radja Ketjil, om tot Sulthan van 

 Djohor verheven te worden, zeide ook deze, dat hij slechts gekomen was om 

 Radja Soleiman te bevrijden en op den troon zijner voorvaderen te herstellen , 

 hetgeen zou geschieden, zoodra hij oud genoeg zou zijn. En dit gebeurde; want 

 reeds spoedig bevestigde Daing Marewah Radja Soleiman op den Djohorschen 

 tsoon, onder den naam van Sulthan Soleimaaa Badr'oel alam Sjah, en hij bleef 

 zelf bij hem, om hem gedurende de eerste jaren van zijn bestuur te kunnen 

 bijstaan en beschermen. 



Men ziet het, dit verhaal van Boegineschen oorsprong wijkt zeer af van 

 het Maleische. Al dadelijk valt in het oog dat, volgens de Maleijers, Radja 

 Soleiman reeds op zekeren leeftijd was gekomen, toen de Boegies Djohor voor 

 hem veroverden, terwijl hij, volgens de Boegies, toenmaals nog slechts een 

 jonge knaap zou zijn geweest. Ook verdient het opmerking, dat volgens het 

 Maleisehe verhaal Daing Parani, en volgens het Boegiesche Daing Marewah, 

 de hoofdpersoon der Boegies zou zijn geweest. 



Er is nog eene omstandigheid, die den twijfel omtrent den persoon van 

 Radja Ketjil vermeerdert. Indien men aanneemt dat hij de zoon was van Sul- 

 than Mahmoed en Intjeh Apoeng, dan is hij geboren in 1699. Hij zou dus slechts 



— 



