•— 58 — 



van Pangeran Pringga Raja tegen zijn broeder Kiai Gedee, Sulthan van 

 Djambi. 



Het komt zeer waarschijnlijk voor, dat de in deze stukken bedoelde Jang 

 di pertoean niemand anders was dan Radja Ketjil. Immers de inlandsche be- 

 scheiden verhalen ook van Boegische vrijbuiters in de nabijheid van Bangka, 

 die door Radja Ketjil werden bezocht en wier hulp tegen Djoher hij inriep, en 

 overigens strookt dit veel beter met zijn Avaarschijn lijken leeftijd. Aangenomen 

 dat hij in 1684 toen hij Djambi bezocht, 20 jaren oud ware, dan had hij in 

 1717, toen hij Djohor veroverde, den leeftijd van 53 jaren bereikt, en kon men 

 in 1745, toen hij 81 jaren oud was (hij stierf in het volgende jaar) van zijn 

 hoogen ouderdom spreken. 



Het ware van de zaak zal wel immer twijfelachtig blijven, maar toch ver- 

 dient het opmerking, dat het bestuur van Malakka, in 1745, dus sleehts vijf en 

 twintig jaren na de hier verhaalde gebeurtenissen, de Maleische voorstelling als 

 de ware beschouwde en dus Radja Ketjil, niet Sulthan Soleiman, voor den 

 waren Maleischen vorst hield ( 1 ). Misschien mag men ook daarom aan het 

 Maleische verhaal meer geloof hechten dan aan dat der Boegies, omdat deze, 

 als vreemde indringers, er het grootste belang bij hadden, dat zij zouden worden 

 beschouwd als de redders der echte Djohorsche dynastie, en als men in acht 

 neemt de ook van den Boegischen kant medegedeelde pogingen der Maleische 

 grooten om Sulthan Soleiman aan den invloed der Boegies te onttrekken, dan 

 wordt het waarschijnlijker, dat de Boegies meer door magt dan door regt zich 

 wisten te handhaven. De verhalen van beide zijden doen zien, dat er voort- 

 durend groote verwijdering tusschen de Maleijers en de Boegies bestoad ( 2 ). 



Dit echter staat vast, dat de Boegies, onder aanvoering van drie broeders, 

 genaamd Daing Marewah of Kalana Djaja Poetra, Daing Parani en Daing Pali, 

 ook genaamd Daing Tjelak, in het jaar 1134 (aanvangende 22 October A. 1). 1721) 

 den Sulthan Soleiman op den troon van Djohor, Riouw en Pahang hebben gehol- 

 pen ( 3 ). De zetel van het rijk was toen te Riouw, in het achterste gedeelte der baai. 



(i) Zie de Iustructie voor den ordinaris klerk Erans Lodewijk Piaszoll, dd. 23 Augustus 1745, 

 bijlage VJI, naar eene kopij uit het archief te Malakka. 



( 2 ) Tijdgenooten , aan wier woorden geloof moet worden geschonken, schilderen de Boegische 

 redders van de Djohorsche dynastie niet met schooue kleuren. Zoo vindt men in de Instructie, door 

 het bestuur te Malakka aan den gezaghebber van de pantjalaug de koning, van Djohor gaande naar 

 Batavia, dd. 31 Januarij 1727, de volgende aanbeveling: //bij dag en bij nacht geene inlandsche 

 //vaartuigen aan boord laten komen, om niet door de zwervende Boegische roofvaartuigen of andere 

 ^zeeschuimers, die het Malakkasche vaarwater onveilig maken, te worden verrast en overrompeld." 



( 3 ) Een vierde broeder van deze familie was Daing Mcnamhon, die zijne wapenen leende aan 

 Sulthan Zcin'Oedin, dien hij in het bezit van Soekadana herstelde. Hij huwde eene dochter van 

 dien vorst en werd stamvader van de vorsten van Mampawa en noemde zich Pangeran Mas Soeria 

 Negara. Een vijfde broeder was Daing Kamasih, die rijksbestierda- van Sambas werd, met den titel 



an Pangeran Mangkoe Boemi. 



V 



■ 



