— ■ 60 — 



//Alle Boegies , Makassaren en inboorlingen van Bima en Soeuibawa zullen , 

 z/Avanneer zij door menschen van de straat (Singapoera) genomen worden, aan 

 w de Boegies uitgeleverd worden. 



//In alle landen en havens van Djohor, zonder uitzondering, zal de toegang 

 //Voor de Boegies vrij zijn. 



z/Daar wij als broeders zullen leven, zoo zal het den Boegies en hunnen 

 //afstammelingen ook vrijstaan, ten allen tijde de landen van Djohor te verlaten." 



Volgens de inlandsche kronijken vonden de Boegies, kort na de verheffing 

 van Sulthan Soleiman, weder een nieuw veld voor hunne zucht naar buit en 

 avonturen. Daing Parani begaf zich met zijne broeders Menambon en Kamarih 

 naar Selangoer, waar hij eene dochter van den Sulthan van dat rijkje huwde. 

 Weldra ontving hij eene uitnoodiging van den vorst van Keddah, om hem te 

 helpen tegen eenen jongeren broeder, die hem den troon betwistte. De drie 

 Boegische gebroeders waren wel genegen die hulp te verleenen, maar wilden 

 eerst hun broeder Daing Marewah, den onderkoning van Djohor, daarover on- 

 derhouden. Zij keerden dus naar Riouw terug, waar hun plan werd goedgekeurd, 

 zoowel door Daing Marewah als door Sulthan Soleiman, hoewel deze laatste 

 wel alleen voor den vorm er over zal gehoord zijn. Daing Marewah ging zelf 

 met zijne broeders mede naar Keddah, waar zij er in slaagden den ouderen broe- 

 der der twee pretendenten op den troon te helpen. Hoewel hij hun voor die 

 dienst vijftien bahra's zilver had beloofd, gaf hij er hun, misschien uit armoede, 

 slechts drie, toen zij naar Riouw terugkeerden. 



Dit geschiedde in 1722. 



In het volgende jaar waren hunne diensten in Keddah weder noodig. De 

 jongere pretendent had de hulp ingeroepen van Radja Ketjil van Siak (de ver- 

 jaagde Sulthan Abd'oeldjalil van Djohor), terwijl zijn broeder weder de hulp 

 der Boegies inriep. Ditmaal waren het alleen de onderkoning Daing Marewah 

 met zijne broeders Daing Parani en Daing Tjelak, benevens de Radja ïoewah 

 Daing Manompo, die zich naar Keddah begaven; Daing Menambon en Daing 

 Kamarih waren reeds naar Sambas en Matan vertrokken. 



In een aanval op eene der versterkingen van Radja Ketjil sneuvelde Daing 

 Parani, door een kanonkogel, die hem eene heup wegnam. Radja Ketjil moest 

 echter het land ontruimen en keerde naar Siak terug, terwijl de oudere broeder 

 pretendent door de Boegies ten tweede maal op den troon van Keddah werd 

 bevestigd. 



Intusschen had Sulthan Soleiman van de afwezigheid van de voornaamste 

 Boegische hoofden willen gebruik maken om zich ook van zijne mindere 

 bondgenooten te ontslaan. Dit was hem echter niet gelukt en hij moest Riouw 

 verlaten om zich naar Boelang en van daar naar Kampar op Sumatra te begeven. 



Terugkeerende van Keddah vernam Daing Marewah onder weg dat Sulthan 

 Soleiman zich in Kampar ophield. Dit strookte niet met zijne plannen; de 



