— • 61 — 



Boegies waren nog niet sterk genoeg om zich ten eenenmale meester van het 

 Maleische rijk te maken; zij konden dat slechts zijn zoolang zij eenen Malei- 

 schen Sulthan voorop schoven. Daarom werd de ongelukkige Soleiman onmid- 

 delijk van- Kampar afgehaald en naar Riouw teruggebragt. 



Dit had plaats in 1723. 



Het was den Boegischen vrijbuiters nog niet genoeg, dat zij zich met 

 Djohorsche vorstendochters hadden in den echt begeven. Zij wilden ook den 

 huwelijksband tusschen den verjaagden Radja Ketjil en Sulthan Soleiman ver- 

 broken zien door des eersten vrouw, Tongkoe Kamarijah, met een Boegies te 

 doen huwen. 



Daing Parani en zijne vrouw Tongkoe Tengah trachtten Tongkoe Kamarijah 

 te dwingen om haar huwelijk met Radja Ketjil te doen ontbinden en zich in 

 den echt te begeven met Daing Tjelak. Tongkoe Kamarijah bleef echter vol- 

 standig weigeren en vond steun in haren broeder Sulthan Soleiman en in Daing 

 Pali zelven, die, zoo het verhaal zegt, genegen waren te voldoen aan het verzoek 

 van Radja Ketjil om zijne vrouw tot hem terug te doen keeren ; maar de invloed 

 van Tongkoe Tengah behield de bovenhand. Het was voor de Boegies ook van 

 veel belang de vrouw van Radja Ketjil in gevangenschap te houden. Daardoor 

 toch konden zij hem altijd weerhouden van krachtige maatregelen om Djohor 

 te heroveren, en dat zij niet verder gingen en door het leven van Tongkoe 

 Kamarijah te bedreigen niet beproefden Radja Ketjil tot erkenning van hunne 

 meerderheid te dwingen , zal wel alleen geweest zijn omdat zij tevens was de 

 zuster van Sulthan Soleiman en zij dus wel met eenige onderscheiding diende 

 te worden behandeld, om het geduld der Maleijers niet tot het uiterste te drijven. 



Staatkunde en niet medelijden met de ongelukkige vorstin, - want medelijden 

 was nimmer eene karaktertrek der Boegische zeeschuimers, - heeft hen dus 

 Aveerhouden van de hand te slaan aan Tongkoe Kamarijah. De vrees voor het 

 leven van zijne vrouw, door welke hij zoo naauw aan het Maleische vorsten- 

 huis was verbonden, schijnt Radja Ketjil in der daad in zijne aanslagen tegen 

 Riouw van doortastende handelingen te hebben weerhouden. Op 18 Mei 1725 

 verscheen hij met eene krijgsmagt voor de baai van Riouw. Met tusschenpozen 

 werd er tegen de Boegies gestreden , maar gedurende de veelvuldige wapenstil- 

 standen bezocht hij niet alleen Tongkoe Kamarijah, maar ook Daing Tjelak, die 

 dus op zijne hand was. Eindelijk werd, op aandringen der aanzienlijken, den 

 30sten Augustus 1725 de vrede gesloten tusschen Sulthan Soleiman en Radja 

 Ketjil, welke laatste naar Siak terugkeerde. Sommige verhalen melden, dat 

 Tongkoe Kamarijah hem vergezelde, maar andere maken daarvan geen melding, 

 en deze laatste komen voor het meest vertrouwen te verdienen, omdat het 

 achterblijven van zijne vrouw Radja Ketjil noopte reeds in het volgende jaar 

 een nieuwen aanslag op Riouw te doen. 



Tongkoe Kamarijah toch was te Riouw bevallen van eenen zoon, dien zij, 



