— 66 — 



Boor deze overeenkomst was de onderwerping der Djohorsche volken aan 

 ide Boegiesche indringers, althans in de daad, volbragt, want het wederkeerig 

 beding, dat de Boegies zouden zijn onderdanen van den Djohorschen vorst, had, 

 wegens het geringe aantal Boegies, in vergelijking met de talrijke Maleische 

 bevolking, voor de Boegies niet slechts geen nadeel, maar had zelfs het voor- 

 deel, dat de minderheid op gelijken voet met de meerderheid kwam. 



Daing Tjelak was pas tot onderkoning van Djohor verheven of hij voelde 

 zich genoopt, ook elders den invloed der Boegies te helpen bevestigen. Zijn 

 broeder, Daing Menambon, vond in Mampawa tegenstand en riep de hulp in 

 van zijne broeders te Riouw. Daing Tjelak was dadelijk bereid, die hulp te 

 verleenen, en S uitban Soleiman had daartegen niet alleen geen bezwaar, maar 

 ■hij wilde zelfs twintig gewapende vaartuigen te zijner beschikking stellen; mis- 

 schien in de hoop van., door deze verzwakking van het Boegiesche element te 

 -Riouw, zich te gemakkelijker van al zijne Boegiesche vrienden te kunnen ont- 

 doen. Maar Daing Tjelak, die dat wel zal hebben ingezien, stelde zich tevreden 

 met zeven praauwen , waarmede hij naar Mampawa trok. Ook daar bleven de 

 Boegies overwinnaars en Daing Tjelak keerde in 1729 naar Riouw terug, maar 

 in de tweede helft van 1730 moest hij weder ten strijde gaan naar Selangoer, 

 'om zijn landgenoot Daing Matakan te verjagen, die daar voor eigen rekening 

 liet gezag wilde voeren. Daing Matakan werd verslagen, vlugtte naar Siak, 

 waar hij met Radja Ketjil gemeene zaak tegen Riouw maakte, terwijl zijne 

 yrouw door Daing Tjelak gevangen gemaakt en naar Riouw overgebragt werd. 



Daing Matakan kwam in het volgende jaar zijne onderwerping aan Sulthan 

 Soleiman aanbieden, om zijne vrouw terug te krijgen; maar deze werd hem 

 door de Boegiesche hoofden geweigerd, die haar als onderpand van het rustig 

 gedrag van haren man behielden. Dientengevolge voegde Daing Matakan zich 

 bij Radja Ketjil, toen die in 1735 Riouw aantastte. 



Ook in 1737 was Daing Matakan bij de Siaksche magt, die onder Radja 

 Alam, den oudsten zoon van Radja Ketjil, en Radja Mas, een groote van 

 Selangoer, met 90 vaartuigen Riouw aantastte. Aanvankelijk maakten de aan- 

 vallers goede vorderingen; zij namen een aantal vaartuigen en waren reeds voor 

 een groot gedeelte meester van de baai van Riouw. De Boegies spanden echter 

 al hunne krachten in en versloegen, op 15 Augustus, de Siaksche magt geheel 

 ■en al, zoodat zij overhaast moest vlugten. 



Dit was de laatste aanval, dien Riouw van Radja Ketjil en zijn aanhang 

 ondervond. Kort daarna werd Radja Ketjil krankzinnig. 



