I J 



//behoord ( 1 ). Vooreerst genoeg zijnde, dat men hem daardoor gestadig in vrees 

 z/houdt en comtringeert geen van onze competiteurs toe te laten, zoo min als 

 z/eenige Chinesche jonken, en dat de smalle handel voor de Malakkasche inge- 

 zetenen vrij en open blijft, zoowel als ons regt tot het kappen van masthouten. 

 //Zijnde wij daarvan niet vreemd om de vorsten van Djohor, Pahang en Treng- 

 zzganoe etc. op dien voet in hunne wettige bezittingen te maintineren en, daar 

 z/het noodig is, met efficacieuze middelen bij te springen, om de van hen afge- 

 scheurde tinkwartieren wederom te doen bemagtigen, mits dat zij zich ver- 

 z/binden om met de Comp ie alleenhandel te drijven en van alle rooverijen ter 

 z/zee zullen afzien. " 



De woorden ^bijspringen met efficacieuze middelen om de van Djohor, 

 z/Pahang en Trengganoe afgescheurde tinkwartieren wederom te doen bemagti- 

 z/gen/' beteekenen in de daad den Maleischen vorsten hulp verleenen tegen de 

 Boegies, want die hadden zich in het bezit gesteld van de landschappen Se- 

 langoer, Kalang, Linggi, Perak en de overige kleine Staten van het Maleische 

 schiereiland, die het tin voortbragten. Zelfs was de bijzonder voordeelige tin- 

 handel met de Engelschen, Portugezen en andere vreemde natiën de hoofdaan- 

 leiding, waarom Daing Tjelak en Daing Kambodja zich meer te Selangoer dan 

 te Riouw bij den Sulthan ophielden. 



Hoezeer nu de toenadering van Sulthan Soleiman tot de O. I. Compagnie 

 dien vorst nog geenen daad werkelij ken steun tegenover zijne vijanden had ver- 

 zekerd, werd Daing Kambodja niettemin, en ook niet zonder reden, bevreesd, 

 dat het daartoe weldra zou komen. Hij keerde daarom, zoo als wij gezien 

 hebben, in het jaar 1748 naar Riouw terug, om zijnen invloed op den Sulthan 

 te verzekeren. 



Soleiman zag daarom echter niet van zijne plannen af. Hij meende de hulp 

 der O. I. Compagnie tegen de Boegies stellig te zullen verwerven , wanneer hij 

 Siak aan haar overgaf, en, niettegenstaande het bestuur van Malakka hem 

 daarin niet wilde bijstaan, besloot hij, toen Daing Kambodja weder naar Selan- 

 goer was teruggekeerd, met eigene middelen dat land te veroveren. 



Het is hier de plaats om een blik te slaan op hetgeen miJdelerwijl 

 in Siak was voorgevallen en. hoedanig de verhouding van dat land tot Djo- 

 hor was. 



■ Hiervoren hebben wij reeds gezien, dat Radja Ketj il eerst was gehuwd met 

 eene vrouw uit de binnenlanden van Palembang, die de moeder werd van Radja 



( ] ) De Hooge Regering scheen hieromtrent anders te denken dan het bestuur te Malakka. Bij 

 de instruktie voor den gecommitteerde I 1 . L. Piazzoll, dd. 23 Augustus 1745 (bijlage Vil) wordt 

 duidelijk Radja Ketjil als de wettige Djohorsche vorst beschouwd. De Hooge Regering erkenda 

 misschien het op den troon zitten van Sulthan Soleiman als een fait accompli, waardoor alle aan- 

 spraken van anderen vervieleu. In dat geval moest Siak ook worden aangemerkt als aan dien vont 

 te behooren 



