— 80 — 



Malakka was echter niet in staat met eigene middelen Radja Alam te 

 bedwingen, en de Gouverneur Pieter van Heemskerk zond daarom, in Julij 

 1753, den soldij-overdrager Arij Verbrugge naar Riouw, om te onderzoeken 

 hoedanig Sulthan Soleiman over Radja Alam dacht, en wat hij oordeelde ten 

 aanzien der Siaksche zaken noodig te zijn. 



Den 30 stcn Augustus kwam de Heer Verbrugge terug met eenen brief van 

 Sulthan Soleiman aan den Gouverneur en Raad te Malakka, behelzende: dat Radja 

 Mohamad tot hem was gekomen en zich aan hem had onderworpen, maar dat te 

 gclijker tijd Radja Alam zendelingen tot hem had afgevaardigd om het rijk Siak, 

 met al de bewoners en de wapenen, aan des Sulthans voeten te leggen. Sul- 

 than Soleiman en de Maleische rijksgrooten vertrouwden dit echter niet, waar- 

 schijnlijk omdat Radja Alam aan de Boegische partij verwant was. Zij zonden 

 dus eerst eenen Maleischen penggawa naar .Siak, om zich van de opregtheid der 

 gevoelens van Radja Alam te vergewissen. Mogfc die bevredigend bevonden 

 worden, dan zouden zij niet ongenegen zijn vriendschap met hem te sluiten, 

 //dat juist," — zoo schrijft het bestuur van Malakka, — //het favorabelste niet 

 ,/Voor Malakka kan zijn, nademaal wederzijds eene kloeke partij roofzuchtige 

 z/Boegies tot hunne aanhangers hebben, die, gewend zijnde van den buit te 

 ,/leven, dit vaarwater zeer zouden ontveiligen." 



De gevoelens van Radja Alam schijnen echter niet zoo zuiver bevonden 

 te zijn als men hoopte; althans Sulthan Soleiman nam partij voor Radja Mo- 

 hamad en lag in October 1753 weder met 75 vaartuigen van Riouw en 15 van 

 Radja Mohamad aan den zuidelijken ingang van straat Malakka, in het gezigt 

 der 75 zeilen sterke vloot van Radja Alam. 



De Sulthan : had daarbij hulp gevraagd van het bestuur te Malakka in yaar- 

 yaartuigen, amunitie en levensmiddelen. Vaartuigen kon dat bestuur hem niet 

 geven, maar het zond hem 50 vaatjes kruid, 1500 geschut- en 1500 geweer- 

 kogels, benevens 20 kojans (100,000 Amst. ponden) rijst, met den Heer Ver- 

 brugge als gecommitteerde, om te trachten den Sulthan tot het sluiten van 

 vrede te bewegen. Men had eene flaauwe hoop, dat Radja Alam door de hulp, 

 welke de Compagnie zijnen tegenstanders bood, zou bevreesd worden en zich 

 op de vlugt begeven. In dat geval zou de Sulthan hem, met veel kans van 

 welslagen, hebben kunnen aantasten en vermeesteren, waardoor de vrees zou 

 wijken voor eene vereeniging van de sterke magt van Radja Alam en die van 

 zijnen zwager Daing Kambodja, waardoor, zooals de Gouverneur van Malakka 

 schreef: //de zaak notoir zou gevaarlijker en absoluut alle toevoer uit het zuiden 

 «belet worden." 



Sulthan Soleiman en Radja Mohamad zagen echter geen kans om Radja 

 Alam ten onder te brengen, en van onderhandeling met hem was niets te ver- 

 wachten. Daarbij kwam de Noordmoeson invallen en het grootste gedeelte van 

 het jaar 1751 verliep weder, zonder dat de zaken tot eenig resultaat kwamen. 



