Sulthan Soleiman bleef ia voortdurende gemeenschap met het bestuur van 

 Malakka, dat bovenal trachtte den vrede te bewerken, opdat de handel in Siak 

 zou kunnen hervat en de veiligheid in straat Malakka hersteld worden. Vooral 

 was het te doen om den handel op de rivier van Siak met uitsluiting van alle 

 andere natiën in handen te krijgen, en daarom werd de Heer Verbrug«e in het 

 laatst van Augustus 1754 weder tot den Sulthan gezonden. Deze vorst, zeer 

 wel inziende dat het handelsbelang der Compagnie hem haren steun kon ver- 

 zekeren, beloofde gouden bergen, mits Radja Alam eerst bedwongen zou zijn. 

 Met dit bescheid keerde Verbrugge naar Malakka terug, in het begin van Ok- 

 tober 1754, gevolgd wordende door eenen zendeling met eenen brief van Sulthan 

 Soleiman, waarbij weder werd verzocht om amunitie en tevens om een be- 

 kwaam persoon waarmede hij over de rijkszaken kon raadplegen. 



Daartoe werd thans afgevaardigd de koopman en sabandar M r . Andries van 

 Bockom, vergezeld van den onderkoopman Arij Verbrugge als secretaris. Zij 

 vertrokken den 18 den October met de bark Weltevreden van Malakka en ont- 

 moetten den Sulthan op het eiland Boeroe, nabij de Karimon-eilanden, aan den 

 zuidelijken ingang van straat Malakka. 



Zij bragten den Sulthan het concept van een contract, dat het bestuur 

 van Malakka met hem wenschte te sluiten, en dat zeven artikelen bevatte, 

 die in substantie inhielden: 



dat Sulthan Soleiman, wanneer Siak onder zijne gehoorzaamheid zou zijn 

 gebragt, daar een bandahara zou aanstellen; 



dat de Compagnie op het eilandje Gontong (in de rivier van Siak, niet ver 

 van de monding) of elders eene bezetting mogt leggen; 



dat lijnwaden alleen van Malakka zouden mogen worden aangevoerd; 



dat niemand in de rivier van Siak zou mogen worden gelaten dan met een 

 pas van Malakka, en niemand die zou verlaten zónder een pas van den bandar; 



dat de Compagnie het regt van bekruising in de Siaksche wateren zou hebben ; 



dat de Compagnie tol- en lastvrij zijn en de helft der tolheffing van de 

 particulieren genieten zou; 



dat, om daarvan verzekerd te zijn, twee personen harentwege te Boewantan 

 (hooger op aan de Siak-rivier gelegen) of elders bij den bandahara geplaatst 

 zouden worden. 



Sulthan Soleiman verklaarde dadelijk bereid te zijn deze punten van over- 

 eenkomst aan te nemen, maar hij verlangde er een artikel aan toegevoegd te 

 zien, waarbij de Compagnie zich zou verpligten hem de behulpzame hand te 

 bieden tegen zijne opgestane onderdanen, en mede tegen de Boegies, Menang- 

 kabaus of Maleijers, zoo die hem onregtmatig mogten beoorlogen, waartegen 

 de Sulthan beloofde de Compagnie, zoo noodig, tegen dezelfde volken te zullen 

 bijstaan, een en ander zonder op iets anders te mogen aanspraak maken, dan 

 op vergoeding der gemaakte kosten. 



