— 95 — 



z/wevpen (*). Desniettemin is te vermoeden, dat hij voor zich zelven alleen, uit 

 „vrees voor d'E. Compagnie, niet ligt eenige feitelijkheden tegen dat hof onder- 

 nemen zoude, zoo Radja Alam, zijn zwager, die nergens in onderhandeling 

 „gekomen is, hem hiertoe niet kwam aansporen; ten minste de geruchten lui- 

 dden van vele kanten, dat er aan verscheidene oorden vaartuigen geëquipeerd 

 w en gearmeerd worden, om Riouw te in vaderen, terwijl Radja Mohamad te 

 ,/Siak beducht is, dat het hem zal gelden. Doch om de wille van de bezetting, 

 w die d'E. Compagnie vooralsnog te Poeloe Gontong heeft, houden wij, zoo de 

 z/berigten echt zijn, het eerste voor waarschijnlijker, en het is zeker, dat Radja 

 zySoleiman, voor zulks mede zeer beducht, naauwelijks in zijn rijk durft blij- 

 „ven; ja, bij zijnen laatsten brief, den 2 den dezer hier aangebragt, verzocht hij 

 //tot zijne dekking twee kitsen of chaloepen, met bijvoeging, dat, zoo hem dit 

 //onverhoopt afgeslagen wordt, hij dan vast voorgenomen had met zijne gansche 

 //huishouding van daar op te breken en de wijk naar Trengganoe te nemen. 

 „En dewijl dit een weg zoude zijn om de Boegies, die in deze straat reeds meer 

 „dan te groot zijn, faciel meester van Riouw te doen worden, zoo hebben wij, 

 ,/tot voorkoming van dien, ter sessie van 10 courant, gearresteerd, onder UEs. 

 //directie, daarheen te schikken de vaartuigen in den hoofde dezes genoemd, 

 „ten einde aldaar, op de bekwaamste plaats, eenigen tijd geposteerd te blijven." 



Voor het geval dat Daing Kambodja of andere Boegies te Riouw mogten 

 verschijnen had de Heer Verbrugge in last te trachten hen tot stille terugkeer 

 te overreden, maar, bij weigering, hen daartoe met geweld te. noodzaken ( 2 ). 



Verbrugge keerde ter zijner tijd naar Malakka terug, zonder dat Riouw dooi- 

 de Boegies was ontrust geworden. Hij was er ook in geslaagd, overeenkomstig 

 het verlangen der Hooge Indische Regering ( 3 ), het beding bij artikel 10 van het 

 contract van 19 Januarij 1756, dat geene vreemde Europeanen in het rijk van 

 Djohor zouden worden toegelaten, in dier voege gewijzigd te krijgen, dat zij in 

 geen geval in die havens zouden mogen komen. Ook verkreeg hij, dat het af- 

 voeren van tin uit de Malakkasche bovenlanden naar de Oostkust van het schier- 

 eiland, op doodstraf, verboden werd. Dit een en ander droeg de //bijzondere 

 approbatie" weg van de Hooge Regering. 



De reis van Verbrugge had bovendien nog een gunstig gevolg, door dat zij 

 de aanleiding werd tot eene naauwere aanraking van Daing Kambodja met het 

 bestuur van Malakka. Hij bewerkte namelijk, dat eene te Riouw zich bevin- 



(') Hieruit blijkt ten overvloede, dat Daing Kambodja en zijn Boegische aanhang volstrekt 

 niet, zoo als in de Boegische kronijk steeds wordt op den voorgrond gesteld, slechts het heil van 

 Djohor beoogden. Zij streefden naar onafhankelijke magt. Immers pas in Julij 1756 had Daing 

 Kambodja niets met de O. I. Compagnie willen uitstaan hebben (zie blz. 90 hiervoren), en iu Jauuarjj 

 1758 wilde hij geen onderdaan van Djohor zijn. 



( J ) Deze instructie is in het Archief te Malakka. 



( 3 ) Zie bladz. 86 hiervoren. 



