— 105 ~ 



eene vloot van veertig groote pendjadjaps, een kits en drie chaloQpen, On 

 nuddelijk ging een priester of Arabier naar den kommandant, den vaandrig Hau- 

 sen, om kennis te geven, dat Radja Mohamad met zijne, pas getrouwde vrouw 

 eene dochter van den Sulthan van Djohor, van Riouw was gekomen P), enden 

 wil had rivier opwaarts. Tevens liet Radja Mohamad den koinmandant de ver- 

 zekering geven van zijne vurige gehechtheid aan de Compagnie, tot een bewijs 

 waarvan hij voor de bezetting ten geschenke zond tw-ee vaten arak, vijf zak- 

 ken rijst, vier zakken katjang en twee pakken Javaansche kleedjes. Dit dooi- 

 den vaandrig Hansen aangenomen zijnde, volgde daarop een verzoek van Radja 

 Mohamad, om hem binnen het fort te mogen spreken. Hoezeer dit den vaan- 

 drig door lieden, wien het gedrag van den vorst wantrouwen inboezemde, werd 

 afgeraden, stemde hij daarin toe. 



Des morgens ten 10 ure kwam dan ook Radja Mohamad met een gevolo- 

 van ongeveer S0 met donderbussen gewapende lieden binnen het fort, alwaar 

 hij met een saluut van 7 kanonschoten werd ontvangen. De vaandrig had niet 

 eens de voorzorg gebruikt van zijne manschappen zich te doen wapenen , zoo- 

 dat allen ongewapend waren, behalve vijf man aan de hoofdwacht. Radja Mo- 

 hamad werd door den kommandant op de verdieping van diens woning geleid, 

 en daar gezeten zijnde overhandigde hij dezen nog een geschenk in wit lijnwaad 

 gewikkeld, waarvoor de kommandant nog een saluut van vijf schoten liet doen. 

 Kort daarna vertoonde zich een panglima van Radja Mohamad' s vloot met een 

 vijftigtal met krissen gewapende manschappen voor de geslotene poort van het 

 fort, en ook zij werden, op verzoek van Radja Mohamad, binnen gelaten. De 

 panglima boven gekomen zijnde wierp zich aanstonds neder voor de voeten van 

 Radja Mohamad, //denkelijk" — zoo leest men in -den brief van Malakka aan de 

 Hooge Regering van 23 Februarij 1760, — //om hierdoor als stilzwijgend consent te 

 //verzoeken tot het ontblooten van zijne kris, wijl zulks te doen in het bijzijn 

 z/van een prins, zonder voorafgaand verlof, onder deze volkeren een groot cri- 

 //ïnen en zeer strafwaardige daad is." 



Radja Mohamad vroeg den panglima welk nieuws of tijding hij bragt? Dit 

 schijnt het afgesproken teeken geweest te zijn, want, zonder te antwoorden, 

 sprong de panglima op, te gelijker tijd zijne kris trekkende, waarmede hij da- 

 delijk den vaandrig Hansen overhoop stak ( 3 ). Onmiddelijk vielen de Inlanders 

 rle bezetting aan en vermoordden allen, behalve twee Europeanen, een Por- 

 ugees van Malakka en een inlandschen matroos. De drie Christenen kregen 

 lijfsbehoud, op voorwaarde dat zij tot het Mohamcdaansch geloof zouden over- 

 (1) Dit was een verdichtsel. Sullhan Mohamad is nimmer met cene dochter van het Djohor- 

 sehc vorstenhuis getrouwd geweest. 



(■-') In eene Boegische kronijk wordt deze panglima genaamd Said Oemar, een schoonzoon van 

 Radja Mohamad, en de kris» , die lot den moord gebezigd werd, wordl gelieeten Djamboe Awan 

 Ken schoonzoon van Mohamad, genaamd Oemar. is ons met van elders bekend 



