_ 145 — 



slaat die te verleenen. Het eenige, wat hij kon doen, was liet afhalen en over- 

 brengen naar Lingga van de Kamparsche bevolking, die voor Said Abd'oer 

 rahman (den broeder van Said Ali), welke de Siakschc vorsten uit Kaïnpar 

 verjoeg, naar Indragiri gevlugt was. 



De laatste levensjaren van Sulthan Jahijo, en zijnen onderkoning Tongkoe 

 Endoet waren niet gelukkig. De eerste zwierf eenigen tijd rond; hij hield zich 

 soms op te Lingga, soms te Ritteh, en eindigde met naar Tr'ehgganoe te gaaf*, 

 waar hij krankzinnig werd en stierf. Tongkoe Endoet werd een volslagen zee 

 roover; hij sloot zich aan bij de Soloksche vrijbuiters, die langs de kust van 

 Borneo roofden en daar vaste nederzettingen hadden. Hoe zijn uiteinde was, 

 hebben Avij.niet aangeteekend gevonden. 



Said Ali, dus meester zijnde van den troon van Siak, gaf zich den titel 

 en den naam van Sulthan Abd'oeldjalil Saifoedin. 



Anderson, in zijne //Mission to the Sast coast of Sumatra", verhaalt, dat 

 Said Ali, bevreesd, dat hij zich niet zou kunnen staande houden, wanneer de 

 verdreven Sulthan Jahija hem mogt aanvallen, hulp zou hebben gevraagd van 

 de Engelschen te Malakka, en dat zekere Heer Baker hem eene Engelsche vlag 

 zou hebben geschonken, die hij twee en een half jaar lang te Siak zou hebbeu 

 doen waaijen. Dezelfde Baker zou eenige maanden te Siak hebben doorgebragt ( ] ). 



Als waar is hetgeen Anderson, zonder bewijs, zegt omtrent de vriendschap 

 van Said Ali jegens de Engelschen, niet minder waar (en dit wordt door be- 

 wijzen gestaafd) is, dat hij de vriendschap zocht van de Nederlandsche Oost- 

 Indische Compagnie, en dat wel in een tijd, waarin Malakka geheel door de 

 Engelschen beheerd werd en er geen vooruitzigt scheen te zijn, dat ooit de 

 Nederlanders daar weder terug zouden komen. In het begin van 1798 zond 

 hij zijnen schoonzoon Abd'oerrahman met eenen brief aan dan Gouverneur- 

 Generaal te Batavia, waarin hij de verzekering gaf van zijne trouw aan de 

 Compagnie. 



De eerste secretaris van de Hooge Regering antwoordde daarop, op last 

 van den Gouverneur-Generaal, bij eenen uitvoerigen brief, gedagteekend 1 Sep- 

 tember 1798, waarin, onder anderen, het volgende voorkomt: 



//De Gouverneur-Generaal heeft mij gelast Uwe Hoogheid, in antwoord op 

 ,/den brief ter kennis te brengen, dat Zijne Hoog-Edelheid met veel genoegen 

 r/uit dien brief ontwaard heeft, dat de Padoeka Sri Sulthan even als Uw Hoog- 

 ,/heids voorvader Radja Alam en Radja Mohamad, de Compagnie steeds stand- 

 vastig aanhangt en dus zijn vertrouwen op niemand anders stelt dan op de 

 //Compagnie, en dat de Heer Gouverneur-Generaal en de Raden van Indië, steeds 



(!) Of die Heer Baker een particulier dan wel een ambtenaar or officier was, hebben wij niet 

 kunnen nagaan. In het, laatste geval zou hij den Siakschen vorst de Engelsche vlag niet ander» 

 hebben kunnen schenken dau voor en van wege den stadhouder Willem V, ten wiens behoeve Malakka 

 in 1795 door de Engehchen was in bescherming genomen. 



10 



