— 159 — 



neur van Poeloe Pinang. In den eersten, gcdagteekend 11 Redjab 1238 (:H- 

 Maart 1823), zegt de Sulthan bevreesd te zijn voor eenen aanval van de Hol- 

 landers en zijn steun te zoeken bij de Engelschen ( 1 ). 

 De tweede luidt vertaald als volgt : 



Zegel van den Koning 

 van Siak. 



De brief van den Edelen William Eduard Phillips, Gouverneur van Poeloe 

 Pinang, waarvan zijn agent, de Heer John Anderson, overbrenger was, heeft 

 in behooren bereikt zijne Majesteit, die gezeten is op den troon van Siak; en 

 zijne Majesteit gevoelt het grootste genoegen wegens alles dat daarin voorkomt 

 betreffende de goede gevoelens van den Gouverneur van Poeloe Pinang en de 

 verbetering en uitbreiding der handelsgemeenschap, omdat Siak met deszelfs 

 onderhoorigheden, daardoor in bevolking toenemen en er eene aanhoudende en 

 voordeelige gemeenschap met Pinang zijn zal. 



Daarom heeft zijne Majesteit, in overeenstemming met zijne hoofden, na- 

 melijk de Toeankoe Panglima Besar, de Datoe Sri Pakrama Radja, de Datoe 

 Sri Bidji Wangsa, de Datoe Maharadja Lela Moeda en de Toeankoe Imam ( 2 ), 

 bevestigd het tractaat voormaals verleend aan den kolonel Farquhar, agent van 

 den Gouverneur van Poeloe Pinang, en, als toevoeging daaraan, verbinden zijne 

 Majesteit en de vijf bovengenoemde hoofden zich tot het volgende, dat zij den 

 Gouverneur van Poeloe Pinang zenden tot versterking en vereeniging van 

 hunne wederzijdsche vriendschap en opdat er geene verandering of wijziging 

 tusschen Siak en Poeloe Pinang moge ontstaan, ten eeuwigen dage. 



Ten eerste: Zijne Majesteit en de vijf hoofden zullen den Hollanders noch 

 eenige andere natie eene vestiging verleenen, noch hun toestaan hunne vlag te 

 hijschen of te wonen te Siak of op eenige plaats onder het beheer daarvan. 



Ten tweede: Zijne Majesteit en de hoofden zullen geene gezagvoerders 

 van vaartuigen of handelaren bemoeijelijken of verhinderen om naar Poeloe Pi- 

 nang te gaan; zij zullen hen niet gelasten uitsluitend met Malakka te handelen, 

 maar zullen het geheel aan hen overlaten om hunne neiging te volgen en, zoo 

 als tot nu toe, naar Pinang te gaan. 



Ten derde: Er zal geene bemoeijenis (interference) bestaan met de hoof- 

 den van de aan Siak schatpligtige staten, en zij zullen ook volle magt hebben 



(!) Zie: Acheen and the Porls on the Norlh and East Coast of Sumatra, door J. Anderson, 

 1840, bl. 236. 



( 2 ) De laatst genoemde vier personen waren de hoofdca van de soekoes Lima Poeloe, Tauah 

 Ddtar, Pasisir en Kampar, zonder wiens medewerking in Siak geenedadcii van bestuur kunnen worden 

 ten uitvoer gelegd. 



