— 160 — 



om in onderhandeling te treden of verbindtenissen aantegaan met Pinang, die 

 niet door zijne Majesteit en de Datoes zullen kunnen worden gewijzigd of ver- 

 anderd. Die hoofden zullen vrij zijn om met Pinang te handelen, zoo als zij 

 zullen goedvinden. 



Ten vierde: Alle koop- en handelslieden die van Pinang te Siak komen, 

 zullen te Siak geene hindernis ondervinden, maar vrij zijn om te koopen en te 

 verkoopen, waar het hun goed dunkt. 



Ten vijfde: Zijne Majesteit en de hoofden verbinden zich om aan alle 

 praauwen, brikken of schepen, die mogen ten handel komen te Siak en daar 

 of op zee eenig ongeval ontmoeten, allen mogelijken bijstand te vcrlcenen, ten 

 einde dezelven in staat te stellen veilig naar Pinang terug te keeren. 



Ten zesde: De regten, vastgesteld op invoeren van Pinang en op uitvoe- 

 ren van Siak, zijn vastgesteld bij eene lijst, die overgegeven is aan den Heer 

 John Anderson, en zij zullen niet worden gewijzigd of veranderd. 



Ten zevende: Zijne Majesteit en de hoofden zullen niet heulen met of toestaan 

 aan zeeroovers om in Siak en onderhoorigheden te verblijven, maar zij zullen 

 hen verwijderen, opdat de handel tusschen Siak en Poeloe Pinang moge bloeijem 



Ten achtste: Indien Zijne Majesteit of zijn rijk in eenige moeijelijkheid 

 mogt gewikkeld zijn, dan zal hij daarvan onmiddelijk kennis geven aan den 

 Gouverneur van Poeloe Pinang en hulp en raad vragen. 



Dit is de verbindtenis van den koning van Siak en zijne hoofden, die zij 

 aan den Gouverneur van Pinang zenden. 



Gedagteekend den 12 en Ptedjab in het jaar 1238 (of den 25 n Maart 1823)". 



Het vereischt geen diep onderzoek, om de waarde van dat zoogenaamde 

 tractaat of verbindtenis naar behooren te schatten. 



Het is geene overeenkomst tusschen twee partijen; het is eene verbindtenis 

 van eene partij jegens eene andere; geene verbindtenis van twee partijen met 

 elkander. Maar de partij, die zich verbond (Siak), was daartoe niet bevoegd, 

 omdat zij geen souvereine staat was; zij was hoogstens een half-souvereine staat 

 (état mi-souverain), omdat Siak, volgens het tractaat van 16 Januarij 1761, 

 aan Nederland was onderworpen. Zij had dus niet het regt haren souverein te 

 verbieden zich in haar land neder te zetten of daar zijne vlag te hijschen. 



Evenmin had de andere partij (Engeland) het regt deze verbindtenis, al 

 ware het stijlzwijgend (tacitement), aan te nemen, omdat Nederland, krachtens 

 de Londensche Conventie van 1814, op nieuw in zijne oude regten op Siak 

 was getreden. Het aannemen van de verbindtenis zou niet anders geweest 

 zijn dan in verbond treden met eenen rebel jegens zijnen souverein, en dus het 

 plegen van eene daad van vijandschap jegens dien souverein. Er is dan ook 

 nergens het bewijs geleverd, dat het bestuur van Poeloe Pinang de verbindtenis 

 van den Sulthan van Siak zou hebben aangenomen. 



