— 161 — 



Eene nog meer zonderlinge bewering zou zijn deze, dat de verbindtenissen, 

 jegens bet bestuur van Poeloe Pinang aangegaan door de hoofden van Langkat 

 en Deli, eeni»-e kracht van tractaat zonden hebben. Die landen waren in 1823 

 even als thans, onderhoorigheden van Siak. De Gouverneur van Poeloe Pinanp 

 verklaart dat zelf in zijne instructie voor Anderson ( ] ). liet is dus duidelijk, 

 dat de hoofden van die landen gcene staatkundige verbindtenissen moglcn aan- 

 gaan, zonder magtiging of goedkeuring van hunnen heer, dat is de Sulthan 

 van Siak, een vasal van Nederland. Desniettemin weet Anderson van hen te 

 verkrijgen de verklaring, dat zij de Hollanders niet zullen toelaten zich iu hun 

 land te vestigen of dat zij gcene uitsluitende contracten met hen zullen aangaan ( 2 ). 

 Anderson heeft zeer goed ingezien, dat deze hoofden meer deden dan waartoe 

 zij bevoegd waren, en hij was bedacht op een middel om althans een schijn 

 van regt aan de zaak te geven. Van daar dat hij den Sulthan van Siak bewoog, 

 om bij zijne zoogenaamde verbindtenis te verklaren, 7/ dat er geene bemoeijenis 

 ,/zul bestaan met de hoofden der aan Siak schatpligtige staten en dat zij ook 

 „volle magt zullen hebben om in onderhandeling te treden of verbindtenissen 

 „aantegaan met Pinang, die niet door zijne Majesteit en de datoes zullen kunnen 

 „worden gewijzigd of veranderd. Die hoofden zullen vrij zijn om met Pinang 

 „te handelen, zoo als zij zullen goedvinden." 



Deze geheel in den toekomenden tijd gestelde verklaring is gedagteekend 

 van .C3 Maart 1823, en de verbindtenissen van Langkat en Deli zijn van 16 

 en van 19 Februarij te voren! Kan het dus in ernst beweerd worden, dat de 

 hoofden van die landen tot het aangaan van zulk eene verbindtenis geregtigd 

 waren en dat de door hen daartoe geteekende papieren eenige waarde hebbeu? 

 Maar, afgescheiden van al deze beschouwingen, kon er nimmer spraak zijn van 

 de geringste geldigheid dezer tractaten of hoe men deze stukken ook noemen wil. 

 Het was aan de Britsche ambtenaren uitdrukkelijk verboden over zoodanige 

 verbindtenissen te onderhandelen. Immers in 1SI9 had Lord Clancarty aan de 

 Nederlandsche Regering verklaard: ,/Instructions which have been sent out 

 z/from London enjoining abstinence not only from every act, which might lead 

 z/to violence, but which might commit either party in a coursc of poliey 

 „more extensive or less conciliating tha'n the Govemments in Europe would be 

 disposed to countenance" ( 3 ). 



Oe zoogenaamde Siakschc tractataten konden dus nimmer door de Britsche 

 Regering worden goedgekeurd, en die Regering heeft dan ook nimmer verklaard . 

 dat zij het wel gedaan had. 



(!) Mission, bl. 100. 



(2) Deze zoogenaamde verbindtenissen v,\]\\ opgenomen als bijlagen XXX en XXXI. 

 ( a ) Bijdragen tot dr g I nis der onderhandelingen met Engeland, vai ' 1 p * u 



uut, bl 



