— 173 — 



want de 'Boegies waren altijd bereid elkander (e ondersteunen en dê spüenk 

 Eendragt Maakt Magt in praktijk te brengen. De tractalcn met de O. ]. Com 

 pagnie werden in zulk een ges'al eenvoudig ter zijde gelegd. Hoe trouweloos 

 die vorsten waren, toen zij zich nog sterk tegen over de Europeanen waanden,, 

 bleek weder bij deze gelegenheid. Mogt toch Radja Hadji, de onderkoning van 

 Djohor, zich persoonlijk door den Gouverneur van Malakka gekrenkt achten, 

 dit zou zijne vijandelijke gezindheid verklaren, hoezeer niet verschoonen , 

 omdat hij buiten den Sulthan om handelde. Maar, dat de vorst van Selangoer 

 zijne partij trok, die nog in 1758 plegtig had beloofd //den koning van Djohor 

 „en Pahang als zijn ecnigen heer en wettigen souverein en de JMederlandsche 

 ,/geoc'tro ij eerde Oost- Indische Compagnie als deszelfs bondgenoot en geallieerde 

 ,/gehouw en getrouw te rijn/' en //alle Djohorsche en Compagnies vrienden voor 

 z/zijue vrienden en derzelver vijanden voor zijne vijanden te zullen honden/' — 

 dat die vorst de Compagnie aanrandde, dat kan gcene verontschuldiging vinden ; 

 want de oorlog van Radja Hadji was geene zaak van het rijk van Djohor, maar 

 van hem persoonlijk. In elk geval, als afzonderlijk contractant met de O. I. 

 Compagnie, had de vorst van Selangoer zich onzijdig moeten houden. 



Nog minder te verschoonen waren de hoofden van Rembau , die pas in 1779 

 op den Koran hadden bezworen //de Generale Nederlandsche Oost-Indische Com- 

 //pagnic uehouw en getrouw te zullen zijn en zich naar uiterste vermogen in 

 z/alle onderdanigheid omtrent Hoogdezelve te gedragen, gelijk het getrouwe na- 

 ,/buren en vasallen toestaat en betaamt, zonder daartegen ooit iets te onder- 

 //ïiemen , directeTijk of indircctelijk," — en die, volgens dezelfde acte, ,/niet mog- 

 ;/ten fungeren, noch van iemand erkend worden, voor dat zij door den Gouverneur 

 (yen den Raad (van Malakka). in hun ambt gecontinueerd waren, daartoe ver- 

 z/zoek doende." 



Met deze valsche vrienden van de Compagnie verbond zich dan Radja Hadji, 

 en het gevolg er van bleef niet lang uit. De vaart in Straat Malakka en langs 

 de kust van Sumatra werd meer en meer onveilig; zeeschuimers vertoonden zich 

 Z3lfs in het 'gezigt van Malakka en roofden daar kleine vaartuigen. Het bestuur 

 van Malakka was aanvankelijk niet bij magte dit tegen te gaan. Het betoogde 

 aan de Hooge Regering te Batavia, dat het dringend noodig was aan de aan- 

 matiging van de Boegies een einde te maken, en verzocht daartoe door het be- 

 schikbaar stellen van krijgsmagt in slaat gebragt te worden. De Hooge Rege- 

 ring gaf aan die vertoogen gehoor en zond eenige vaartuigen en troepen naar 

 Malakka, met de toezegging van meer versterking te zullen doen volgen. 



Het bestuur van Malakka meende thans ook te kunnen rekenen op de me- 

 dewerking van de voornaamste Malcische vorsten, die zoo vele jaren lang dooi- 

 de Boegies verdrukt en bclecdigd waren. Men schreef dus aan de Sultlians vaii 

 [Yengganoe en Siak om hen tot zamenwerking met. de Compagnie uit te noo 



i> /ij beloofden ook ten spoedigste vloten te zftllen enden jm di ''•- 



