— 101 — 



Naarmate de Gouverneur van Malakka de handen ruimer kreeg, vVerdöfi 

 meer vaartuigen tot de blokkade naar Riouw gezonden. Achtereenvolgens ver- 

 trokken derwaarts: 



op den 4 d6n September 17S1-, de pantjalangs Êanjia en Bl'itovg ; 



op den 15 dcn dier maand, de pantjalang Geduld en de bark Conslaiitiu ; 



op den 7 den October, de kotters Balaclcr en Pal nut, de galjoot Coucord'ia , 

 de ligters Haas en Vos*. 



Al deze vaartuigen werden gevolgd door het gansche eskader van den ka- 

 pitein-kommandeur J. P. van Braam, dat, vergezeld van het Coinpagnie's schip 

 Hinlopen en eenige kleine landingsvaartuigen, den 10 den October 1784 van Ma- 

 lakka vertrok, en den 23 sten dier maand te Riouw aankwam, waar hot van den 

 wal werd begroet met 17 schoten, dat met 15 werd beantwoord. 



Bij deze beleefdheid van de zijde der Bocgies bleet' het echter; niemand 

 hunnentwege vertoonde zich bij den kapitein-kommandeur, waarom deze, den 

 volgenden dag, den kapitein-luitenant der infanterie Dirk van Hogendorp en 

 den luitenant ter zee ConnelL, vergezeld van den oud-vaandrig der burgerij te 

 Malakka Michiel Kilian, als tolk, naar den wal zond, ter overbrenging van 

 eencn brief van den kapitein-kommandeur aan den Sulthan Mahmoed, waarvan 

 de inhoud zeer gematigd was en voornamelijk behelsde een verzoek aan den 

 Sulthan, om aan boord van het schip Utrecht te komen onderhandelen. De ka- 

 pitein-kommandeur onthield zich van alles wat zweemde naar erkenning van 

 eeuig regt op bestuur door de Boegies, en betoogde in zijnen brief aan den Sul- 

 than, dat zij behoorden beteugeld te worden. 



Aan de versperring in de baai gekomen, werd de sloep, waarin de genoemde 

 heeren zich bevonden, door vier panglima's ontvangen en verder geleid. De 

 kommissie werd gebragt in eene gehoorzaal (baleirong), alwaar zij twee uren 

 moest wachten vóór dat de vorst verscheen, in welken tijd zich een groot 

 aantal gewapende Boegies in en om de baleirong verzamelde. Eindelijk trad 

 iemand binnen, die aan Kilian werd aangewezen als de Maleische vorst. Deze 

 persoon was uitermate beleefd, gaf den heeren der kommissie de hand en toonde 

 zich zeer verheugd over hunne komst. Kilian, alvorens den brief van den 

 kapitein-kommandeur te overhandigen, vroeg hem echter of hij de Sulthan 

 Mahmoed was. De aangesprokene maakte zich toen bekend als Radja Ali, er 

 bijvoegende, dat hij de ware Maleische Koning was, zoodat de heeren met hem 

 onderhandelen en hem den brief overgeven konden. Dit werd echter geweigerd, 

 waarop eene groote opschudding onder de Boegies ontstond en de Heeren zich 

 ten laatste genoodzaakt vonden den brief aan Radja Ali te overhandigen. De 

 onderkoning liet hen toen op cene trotsche wijze vertrekken, onder een saluut 

 evenwel van elf schoten. 



Van Braam had intusschen met zijne vloot post gevat. Hij had zich niet 

 de zwaarste schepen geschaard aan den zuidelijken ingang der baai, met de 



